ਪ੍ਰਲਯਸ੍ਯ ਨ ਕਾਲੋऽਯਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੋਤ੍ਥਾ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਮੀ॥੬.੧.
ਇਹ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਸੁਣੋ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੱਡੇ ਉਪਦ੍ਰਵ ਹੋਏ ਹਨ।
ऋषਿਭਿਃ ਪਾਤਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ। ਸ਼ਾਪੇਨਾਨਰ੍ਤਕੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ॥੬.੧.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਮਾੜੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ خاطر ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨੈਤਦ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ॥੬.੧.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਚਲੋ ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਯੇਨਾਸ੍ਮਦ੍ਵਚਨਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਨਿਦਧਾਤਿ ਸਃ। ਨੋ ਚੇਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਕਾਲੇ ਚਾਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍॥੬.੧.
ਸਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਵਾਪਸ ਲਗਾ ਦੇਵੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰਃਸਰਾਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ॥੬.੧.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ—ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ—
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਗਰ੍ਤਾਮਧ੍ਯਗਤਃ ਸੁਪ੍ਤੋ ਲਜ੍ਜਯਾ ਪਰਯਾ ਵृਤਃ॥੬.੧.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਆਏ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮਹਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਜ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ। ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦ। ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਦਾਧਾਰ ਸ਼ਸ਼ਿਰਾਜਿਤਸ਼ੇਖਰ॥੬.੧.
ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਚੰਨਣ ਵਾਲੇ ਮਸਤਕ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮਾਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹੀ ਵਿਭੋ। ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍॥੬.੧.
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯਜਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਾਣੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ! ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪਾਸਿ ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥਾ ਨਾਸ਼ਂ ਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਵਾਕਰਃ॥੬.੧.
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਨਾਸ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਮੁੰਹ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਹੋ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਮਹਾਦੇਵ ਨ ਕਿਂਚਿਦਿਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਅਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰੋ ਦੇਵ ਧਰਾਤਲੇ॥੬.੧.
ਤੁਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਹੇ ਦੇਵ—
ਤਵ ਨਾਮਾਪਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਲਯਮ੍। ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍॥੬.੧.
ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—'ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ' ਆਖਣ ਨਾਲ।
ਕੋਟਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਨਾਮਗਮ੍ਯਾਗਮਕੋਟਯਃ। ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਲਯਮਾਯਾਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍॥੬.੧.
ਕੋਟੀਆਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਕੋਟੀਆਂ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ, 'ਮਹਾਂਦੇਵ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਥਾ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਦੀਨਾਂ ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦਿਵਾਕਰਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਧਾਤੂਨਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਨਾਰਦਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਜਿਵੇਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਓषਧੀਨਾਂ ਯਥਾ ਸਸ੍ਯਂ ਨਗਾਨਾਂ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਉੱਤਮ ਫਸਲ ਜਿਵੇਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਵਿਭੋ। ਸਂਧਾਰਯ ਪੁਨਰ੍ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ॥੬.੧.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ! ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਫਿਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਨੋਚੇਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਂ ਦੇਵ ਨੂਨਂ ਨਾਸ਼ਮਮੁਪੇष੍ਯਤਿ। ਯਦ੍ਯੇਤਦ੍ਭੂਤਲੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਤਤਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਭੋ॥੬.੧.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜੇ ਇਹ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਬृषਭਧ੍ਵਜਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵ੍ਰੀਡਯਾਨ੍ਵਿਤਃ॥੬.੧.
ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਨਿਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਲਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯਾ ਸਤੀਵਿਯੋਗਾਰ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ। ਲਿਂਗਮੇਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਵ੍ਯਾਜਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍॥੬.੧.
'ਸਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਲਿੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਕੇ।'
ਕੋऽਲਂ ਪਾਤਯਿਤੁਂ ਲਿਂਗਂ ਮਮੈਤਦ੍ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ। ਦੇਵੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾਪਿ ਵੇਤ੍ਥ ਯੂਯਮਪਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍॥੬.੧.
'ਇਹ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸੁੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਦੇਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੈਵ ਧਰਿष੍ਯਾਮਿ ਲਿਂਗਮੇਤਦ੍ਧਰਾਤਲਾਤ੍। ਕਿਮਨੇਨ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ॥੬.੧.
'ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਾਂਗਾ; ਜਦ ਮੇਰੀ ਜੀਵਣੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕੰਮ?'
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ। ਤਵ ਕਾਂਤਾ ਸਤੀ ਨਾਮ ਯਾ ਮृਤਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ। ਸਾ ਜਾਤਾ ਮੇਨਕਾਗਰ੍ਭੇ ਗੌਰੀ ਨਾਮ ਹਿਮਾਚਲਾਤ੍॥੬.੧.
ਦੇਵਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਨਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਗੌਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਵੈਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ। ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਦਾਯ ਕੁਰੁ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍॥੬.੧.
ਉਹ ਮੁੜ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਲਈ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ।
ਦੇਵਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਮੇ ਲਿਂਗਂ ਯਦਿ ਦੇਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਪੂਜਯਂਤਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤਰ੍ਹੀਦਂ ਧਾਰਯਾਮ੍ਯਹਮ੍॥੬.੧.
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅੱਜ ਤੋਂ, ਜੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਹਂ ਤਵ ਸ੍ਵਯਂ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਂਕਰ। ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਾਃ॥੬.੧.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪਾਤਾਲਂ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਕਰੋਤ੍ਪੂਜਾਂ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ॥੬.੧.
ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਹਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨਂਤਰਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ॥੬.੧.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਵਿਨਯਾਵਨਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍॥੬.੧.
ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਰਮਿष੍ਟਂ ਮਹਾਭਾਗੌ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍॥੬.੧.
ਮੈਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੋ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।