ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਭੂਮੌ ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਯ ਪਪਾਤ ਤਤ੍। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਧਰਣੀਪृष੍ਠਂ ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ॥੬.੧.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦਾ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਲਿਂਗਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਲਜ੍ਜਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਗਰ੍ਤਾਂ ਗੁਰ੍ਵੀਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭ੍ਰੂਣਰੂਪਃ ਸਮਾਵਿਸ਼ਤ੍॥੬.੧.
ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਭ੍ਰੂਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਅਥ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪਾਤੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਭਯਸ਼ਂਸਿਨਃ। ਉਤ੍ਪਾਤਾ ਦਾਰੁਣਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ॥੬.੧.
ਲਿੰਗ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਦੱਸਦੇ, ਭਿਆਨਕ ਉਪਦ੍ਰਵ ਹਰ ਥਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼ੀਰ੍ਯਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਪਤਂਤ੍ਯੁਲ੍ਕਾ ਦਿਵਾਪਿ ਚ। ਤ੍ਯਜਂਤਿ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਚ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ॥੬.੧.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਢਹਿ ਗਈਆਂ, ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਵੀ ਉਲਕਾਵਾਂ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਛੱਡਣ ਲੱਗੇ।
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਾਨਸਾਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੁਮੁਖਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ॥੬.੧.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਡੋਲਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇਵਤਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਚੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਿਸਂਭਵੈਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸृष੍ਟਿਰੂਪਂ ਯਤ੍ਕਮਲਾਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍॥੬.੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੂਪ, ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਿਮਿਦਂ ਕਿਮਿਦਂ ਦੇਵ ਵਰ੍ਤਤੇ ਹ੍ਯਧਰੋਤ੍ਤਰਮ੍। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਕਲਂ ਯੇਨ ਵ੍ਯਾਕੁਲਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਮ੍॥੬.੧.
ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉੱਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ? ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ?
ਪ੍ਰਲਯਸ੍ਯੇਵ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਪਦ੍ਮਸਂਭਵ। ਕਿਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮਕਾਲੇऽਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਯਃ॥੬.੧.
ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਕੀ ਹੁਣ ਵੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ?
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਰਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਃ। ਗਤਿਰ੍ਭਯਾਰ੍ਤਦੇਹਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ॥੬.੧.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈਂ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਤੁਰਾਨਨਃ। ਉਵਾਚ ਸੁਚਿਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ॥੬.੧.
ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਲੰਮਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਅੱਖ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਬੋਲਿਆ।
ਪ੍ਰਲਯਸ੍ਯ ਨ ਕਾਲੋऽਯਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੋਤ੍ਥਾ ਮਹੋਤ੍ਪਾਤਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਮੀ॥੬.੧.
ਇਹ ਪ੍ਰਲੈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਸੁਣੋ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਵੱਡੇ ਉਪਦ੍ਰਵ ਹੋਏ ਹਨ।
ऋषਿਭਿਃ ਪਾਤਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ। ਸ਼ਾਪੇਨਾਨਰ੍ਤਕੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ॥੬.੧.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਮਾੜੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ خاطر ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨੈਤਦ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ॥੬.੧.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਚਲੋ ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਯੇਨਾਸ੍ਮਦ੍ਵਚਨਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਨਿਦਧਾਤਿ ਸਃ। ਨੋ ਚੇਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਮਕਾਲੇ ਚਾਪਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍॥੬.੧.
ਸਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਵਾਪਸ ਲਗਾ ਦੇਵੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰਃਸਰਾਃ। ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ॥੬.੧.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ—ਆਦਿਤਯ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵੀ—
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਗਰ੍ਤਾਮਧ੍ਯਗਤਃ ਸੁਪ੍ਤੋ ਲਜ੍ਜਯਾ ਪਰਯਾ ਵृਤਃ॥੬.੧.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਆਏ ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮਹਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਜ਼ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ। ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦ। ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਦਾਧਾਰ ਸ਼ਸ਼ਿਰਾਜਿਤਸ਼ੇਖਰ॥੬.੧.
ਦੇਵਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਚੰਨਣ ਵਾਲੇ ਮਸਤਕ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'
ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮਾਪਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹੀ ਵਿਭੋ। ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍॥੬.੧.
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਯਜਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪਾਣੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ! ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਜਗਤ, ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ, ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪਾਸਿ ਚ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥਾ ਨਾਸ਼ਂ ਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਿਵਾਕਰਃ॥੬.੧.
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਨਾਸ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਮੁੰਹ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਹੋ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਮਹਾਦੇਵ ਨ ਕਿਂਚਿਦਿਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਅਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਨਰੋ ਦੇਵ ਧਰਾਤਲੇ॥੬.੧.
ਤੁਾਡੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਹੇ ਦੇਵ—
ਤਵ ਨਾਮਾਪਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਲਯਮ੍। ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍॥੬.੧.
ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—'ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ' ਆਖਣ ਨਾਲ।
ਕੋਟਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਨਾਮਗਮ੍ਯਾਗਮਕੋਟਯਃ। ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਲਯਮਾਯਾਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍॥੬.੧.
ਕੋਟੀਆਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਕੋਟੀਆਂ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮ, 'ਮਹਾਂਦੇਵ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਥਾ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਦੀਨਾਂ ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦਿਵਾਕਰਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਧਾਤੂਨਾਂ ਕਾਂਚਨਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚ ਨਾਰਦਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਧਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਜਿਵੇਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਓषਧੀਨਾਂ ਯਥਾ ਸਸ੍ਯਂ ਨਗਾਨਾਂ ਹੇਮਪਰ੍ਵਤਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ॥੬.੧.
ਉੱਤਮ ਫਸਲ ਜਿਵੇਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਆਮੀ ਹੋ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਵਿਭੋ। ਸਂਧਾਰਯ ਪੁਨਰ੍ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ॥੬.੧.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ! ਸਾਡੇ ਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਫਿਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਨੋਚੇਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਂ ਦੇਵ ਨੂਨਂ ਨਾਸ਼ਮਮੁਪੇष੍ਯਤਿ। ਯਦ੍ਯੇਤਦ੍ਭੂਤਲੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪਤਤਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਪ੍ਰਭੋ॥੬.੧.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜੇ ਇਹ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਬृषਭਧ੍ਵਜਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਵ੍ਰੀਡਯਾਨ੍ਵਿਤਃ॥੬.੧.
ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਨੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਨਿਵੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਲਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯਾ ਸਤੀਵਿਯੋਗਾਰ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ। ਲਿਂਗਮੇਤਤ੍ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਵ੍ਯਾਜਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍॥੬.੧.
'ਸਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਲਿੰਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਦੋਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਕੇ।'