ਵਿਨਾਯਕਾਂਸ੍ਤਤਃ ਪਂਚ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ ਪੰਜ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਅਂਤਰ੍ਗृਹਸ੍ਯ ਯਾਤ੍ਰੇਯਂ ਯਥਾਵਦ੍ਯਾ ਮਯਾ ਕृਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵੈ ਮੁਕ੍ਤਿਮਂਡਪੇ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਮੁਕਤੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਰਹੋ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਾਸਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਓ।
ਨਭਸ੍ਯ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਕੁਲਸ੍ਤਂਭਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਨਭਸਿਆ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕੁਲਸਤੰਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਰ੍ਵਮਿਮਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਭਿਃ 4.2.100.
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਾਂਗਾਨ੍ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ 4.2.100.
ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਤ੍ਵਰ੍ਧਮੇਵ ਵਾ 4.2.100.
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਂਭੋਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ 4.2.100.
ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਂਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਮਂਗਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਉੱਤਮ ਮੰਗਲ ਹੈ।
ੴਨਮਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ ਅਥ ਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ षष੍ਠਨਾਗਰਖਣ੍ਡਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਃ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ॥ ਸ ਧੂਰ੍ਜਟਿ ਜਟਾਜੂਟੋ ਜਾਯਤਾਂ ਵਿਜਯਾਯ ਵਃ। ਯਤ੍ਰੈਕਪਲਿਤਭ੍ਰਾਂਤਿਂ ਕਰੋਤ੍ਯਦ੍ਯਾਪਿ ਜਾਹ੍ਨਵੀ॥੬.੧.
ਓਮ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੁਣ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਛੇਵੀਂ ਨਗਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਲਟ ਅਜੇ ਵੀ ਜਾਹਨਵੀ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਤ ਲਈ ਉਭਰੇ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ। ਹਰਸ੍ਯ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਲਿਂਗਂ ਕਸ੍ਮਾਦਤਨ੍ਮਹਾਮਤੇ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ਼ੇषਾਂਗਾਨਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ॥੬.੧.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਹਰਾ ਦਾ ਲਿੰਗ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸੂਤ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ॥੬.੧.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ। ਹੇ ਸੂਤ, ਸਾਡੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਭਾਰੋ ਮਹਾਨੇष ਯੋ ਭਵਦ੍ਭਿਰੁਦਾਹृਤਃ। ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯੇ ਤਥਾਪ੍ਯੇਨਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ॥੬.੧.
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਂਗਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ।
ਆਨਰ੍ਤਵਿषਯੇ ਚਾਸ੍ਤਿ ਵਨਂ ਮੁਨਿਜਨਾਸ਼੍ਰਯਮ੍। ਮਨੋਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਫਲਿਤਦ੍ਰੁਮਮ੍॥੬.੧.
ਆਨਰਟ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਠਹਿਰਾਈ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹਰ ਰੁੱਤ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੌਮ੍ਯਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿषੇਵਿਤਮ੍ ੬.੧.
ਉਥੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਅਬ੍ਭਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਿਭਿਸ੍ਤਥਾ। ਦਨ੍ਤੋਲੂਖਲਿਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸੇਵਿਤਂ ਚਾਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਕੈਃ॥੬.੧.
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਗਿਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਦੇ ਹਨ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਹੋਮਪਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਜਪਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਤ੍ਪਰੈਃ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੈਸ੍ਤ੍ਰਿਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਹਂਸੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੁਟੀਚਰੈਃ॥੬.੧.
ਉਥੇ ਉਹ ਵੀ ਹਨ ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਹੋਮ, ਜਪ ਤੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਵਨਵਾਸੀ ਤਿੰਨ ਲਾਠੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੰਸ ਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਕੁਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ।
ਸ੍ਨਾਤਕੈਰ੍ਯਤਿਭਿਰ੍ਦਾਨ੍ਤੈਸ੍ਤਥਾ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਸਾਧਕੈਃ। ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ॥੬.੧.
ਉਥੇ ਸਨਾਤਕ, ਦੰਤੀ ਯਤੀ, ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹਨ; ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਆਏ।
ਸਤੀਵਿਯੋਗਸਂਤਪ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਮਾਣ ਇਤਸ੍ਤਤਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨੇ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸੌਮ੍ਯਸਤ੍ਤ੍ਵਨਿषੇਵਿਤੇ॥੬.੧.
ਸਤੀਆ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ, ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੀਡਂਤਿ ਨਕੁਲਾ ਯਤ੍ਰ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਪੈਃਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾਃ। ਪਞ੍ਚਾਨਨਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਂਗੈਰ੍ਵृषਦਂਸ਼ਾਸ੍ਤਥਾਖੁਭਿਃ। ਕਾਕਾਃ ਕੌਸ਼ਿਕਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਵੈਰਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ॥੬.੧.
ਉਥੇ ਨਕੁਲ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਪੰਜ-ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦੰਸ਼ ਚੂਹਿਆਂ ਨਾਲ; ਕਾਂ ਕੌਸ਼ਿਕਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਤਦਾ। ਨਗ੍ਨਃ ਕਪਾਲਮਾਦਾਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ॥੬.੧.
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਖ ਕੇ, ਨੰਗਾ ਤੇ ਕਪਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਭਿੱਖਾ ਲਈ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਰੂਪਂ ਗਾਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍। ਅਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਤਾਪਸ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਾਃ॥੬.੧.
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਗृਹਕਰ੍ਮ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਨਿ ਚ। ਮਿਥਃ ਸਂਭਾषਣਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਤਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ॥੬.੧.
ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ।
ਏਕਾ ਸਾ ਕਾਪਿ ਧਨ੍ਯਾ ਯਾ ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯਾਵਗੂਹਨਮ੍। ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਾ ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਤਾਪਸਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ॥੬.੧.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਵਾਕਈ ਧਨਵਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਤਥਾਨ੍ਯਾਃ ਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਾ ਧਾਵਂਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍। ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਤਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਾਰਿਤਵਿਲੋਚਨਾਃ॥੬.੧.
ਦੂਜੀਆਂ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਦਰ੍ਦ੍ਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਂਗ੍ਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦੇਕਾਂਜਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਅਰ੍ਧਸਂਯਮਿਤੈਃ ਕੈਸ਼ੈਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਬਾਲਕਾਃ॥੬.੧.
ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੱਧੇ ਹੀ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਕੁਝ ਨੇ ਇੱਕ ਅੱਖ ਹੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਅੱਧੇ ਹੀ ਬਣਾਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਏਵਮਾਲੋਕ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਕਾਮਿਨੀਭਿਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਬਭ੍ਰਾਮ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇਣ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੇਹੀਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍॥੬.੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਭਿਕਸ਼ਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, 'ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ' ਕਹਿੰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ।
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਤਥਾ ਵਿਗਤਾਂਬਰਮ੍। ਕਾਮੋਦ੍ਭਵਕਰਂਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਕੋਪਾਰੁਣੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ॥੬.੧.
ਫਿਰ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਕੱਪੜੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਜਗਾਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪ ਤ੍ਵਯਾਸ੍ਮਾਕਮਾਸ਼੍ਰਮੋऽਯਂ ਵਿਡਂਬਿਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪਤਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਤਵੈਵ ਵਸੁਧਾਤਲੇ॥੬.੧.
ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਪਾਪੀ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਆਸ਼ਰਮ ਮਾੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ।