ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨਗਤੇ ਰਵੌ
ਉਹ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਰਸ ਰਹੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਪੁਰ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਦਨ੍ਵੇषਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਦਿ ਦृष੍ਟਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
''ਜੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ,''
ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਿष੍ਟੋ ਰੁਦਤੇ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ॥ 7.3.16.
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਸਲਿਲੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਵੀ ਇਥੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਅਥਾਸੌ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਝਰੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੁਃਖੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਿਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤਾਮੂਚੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਸੁਪਾਪ੍ਮਾਨਮਨੁਗਚ੍ਛਸਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ?
ਕਿਂ ਰੂਪੇਣ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਨਾ ਪਤ੍ਯਾ ਨਿਜੇਨ ਚ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਵਿਰੂਪੋ ਵਾ ਸੁਰੂਪੋ ਵਾ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵਾ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਉਹ醜 ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੋਹਣਾ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ—
ਬਾਲਕੋऽਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਚ੍ਛਰਣਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ॥ 7.3.16.
ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਜੀਵਾਪਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਤ੍ਪਤਿਂ ਤੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲਂ ਤੁ ਵਿਮਾਨਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਅਥ ਤੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨਾਰੀ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਤ੍ਵੇਨ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਤੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਯਦਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਮਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇਥੇ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਤਦੇਵ ਮਮਾਭੀष੍ਟਂ ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ।
ਤਵ ਨਾਮਾਨ੍ਵਿਤਂ ਜਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਵੈ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣੀ ਹੈ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਨਿष੍ਠਾ ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ 7.3.16.
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਇੱਛਾ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਪਂਗੁਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੰਗੜੇ ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਂਗੁਨਾਮਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇऽਭਵਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਚਯਵਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪੰਗੁ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।