ਮੁਖਵਾਸਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਰ੍ਪਣਂ ਚਾਰੁਚਾਮਰਮ੍
ਜੋ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਦਰਪਣ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਮਚਾ ਚੜਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸਂਖ੍ਯਾ ਸਾਗਰਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਕਥਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਿष੍ਯਤੇ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਦੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ,
ਪੂਜੋਪਕਰਣਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯੋ ਘਂਟਾ ਗਡੁਕਾਦਿਕਮ੍
ਪਰ ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਘੰਟੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ, ਚੜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਯੋ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਨृਤ੍ਯਾਨਾਮੇਕਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਜੋ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਇੱਕ ਗੀਤ, ਵਾਦਯੰਤਰ ਜਾਂ ਨੱਚ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਨਕਰ੍ਮਾਦਿ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਮੇऽਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ 4.2.99.
ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ, ਲੇਖਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਸਕृਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯੇ ਜਨ੍ਮਸੁਧੀਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਵਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਦੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਖ੍ਯਾ ਤੁ ਜਿਹ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਕਥਾਸ਼੍ਰੁਤੌ
ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣੇ,
ਲਿਂਗਂ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਸ਼੍ਚਾਨੁਮੋਦਤੇ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਮਮਾਪੀਦਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਸਦਾ ਪੂਜ੍ਯਤਮਂ ਸੁਰਾਃ .
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ।
ਯੈਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦृष੍ਟੋ ਯੈਰ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ,
ਯੈਰਿਦਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਣਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਦਿਕ੍ਪਾਲਪਦਤਃ ਪਾਤਃ ਪਾਤਃ ਸ਼ਿਵਨਤੇਰ੍ਨਹਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਦਵੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਣ, ਡਿੱਗ ਜਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਡਿੱਗਣਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੁ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤਥ੍ਯਂ ਬ੍ਰੁਵੇ ਤਚ੍ਚ ਪਰੋਪਕृਤ੍ਯੈ
ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸੁਣਨ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।
ਨ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਨ ਤਪਸ੍ਯਹੋ ਸੁਰਾ ਵੈਕੁਂਠਕੈਲਾਸਰਸਾਤਲੇषੁ 4.2.99.
ਨਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਵਿਚ, ਨਾ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਨਾ ਵੈਕੁੰਠ, ਕੈਲਾਸ ਜਾਂ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ—
ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਸ੍ਯ ਸਮਂ ਹਿ ਲਿਂਗਂ ਨ ਤੀਰ੍ਥਮਨ੍ਯਨ੍ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਤਃ
ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।
ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੀਰ੍ਥਮਯੀ ਸਮਸ੍ਤਾ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁਨਾਮਾਪਿ ਹਿ ਤੀਰ੍ਥਤੀਰ੍ਥਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਾਦਮੁष੍ਮਾਨ੍ਮਮਰਾਜਸੌਧਾਤ੍ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਮਨਾਗੀਸ਼ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਯਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਹ ਥਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਤਂ ਪਂਚ ਸੁਰਾਪਗਾਯਾਮੁਦੀਚ੍ਯਵਾਚ੍ਯੋਰ੍ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕੇਯਮ੍
ਸੁਰ ਨਦੀ ਵਿਚ, ਉੱਤਰ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੰਜ ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮਾਨਂਦਵਨੇ ਯਦੇਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸੁਧਾਧਾਮ ਸੁਧਾਮਧਾਮ
ਇਸ ਮੇਰੇ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਘਰ ਤੇ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਯੇਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨਾਃ ਕृਤ੍ਰਿਮਭਾਵਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਲਿਂਗਂ ਭਜਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਹੇਤੁਵਾਦੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਤਰਕ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਦ੍ਯਦ੍ਧਿਤਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਸਦੈਵ ਤਤ੍ਤਲ੍ਲਿਂਗੇਤ੍ਰ ਦੇਯਂ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੂਰਸ੍ਥਿਤੈਰਪ੍ਯਧਿਬੁਦ੍ਧਿਭਿਰ੍ਯੈਰ੍ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਰਾਧਿ ਮਮੇਦਮਤ੍ਰ
ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ, ਪਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਇੱਥੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵਿष੍ਣੋ ਸ਼ृਣੁ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੁ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ
ਸੁਣੋ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੁਣੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸੁਣਨ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਹਿ ਲਿਂਗੇऽਖਿਲਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨੇ ਸਮਰ੍ਪਿਤਂ ਯੈਃ ਸੁਕृਤਾਰ੍ਜਿਤਂ ਵਸੁ 4.2.99.
ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਧਨ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਬਾਹੁਂ ਤ੍ਵਸਕृਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤ੍ਰਯੀਮਯੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤ੍ਰਯਮੇਵ ਸਾਰਮ੍
ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਇਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਵੇਦ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਰ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਦੇਵੋਥ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੀਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਿ ਲਿਂਗੇ ਕृਤਚਾਰੁਪੂਜਃ
ਦੇਵਤਾ ਉੱਠੇ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਇਸ ਲਿੰਗ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਮੁਕਤ ਹੈ—
ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਯਥਾਬੁਦ੍ਧਿ ਕਾਸ਼ੀਵਿਸ਼੍ਲੇषਤਾਪਿ ਨਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਵੀ ਸਾਡਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤਾਚਲਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨੇष ਭਾਨੁਮਾਨ੍
ਭਾਨੁਮਾਨ ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੌ ਮੇਯਮਸਕृਲ੍ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮੈਂ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।