ਤਤੋ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਯਃ ਪੁਮਾਞ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ॥ 7.3.15.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਲ੍ਪਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਮਾ ਭੂਤ੍ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਪਿ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਂਖ੍ਯੇ ਹਤਾਨ੍ਦੇਵੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ,
ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਾਤਕੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਲਿਲੇਨੈਵ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਿਂਡਦਾਨਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਗਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਕਿਰਾਤਵਨਿਤਾ ਕਾਚਿਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਿਰਾਤ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਸੀ,
ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨਗਤੇ ਰਵੌ
ਉਹ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਰਸ ਰਹੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਪੁਰ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਦਨ੍ਵੇषਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਦਿ ਦृष੍ਟਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
''ਜੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ,''
ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਿष੍ਟੋ ਰੁਦਤੇ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ॥ 7.3.16.
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਸਲਿਲੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਵੀ ਇਥੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਅਥਾਸੌ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਝਰੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੁਃਖੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਿਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤਾਮੂਚੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਸੁਪਾਪ੍ਮਾਨਮਨੁਗਚ੍ਛਸਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ?
ਕਿਂ ਰੂਪੇਣ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਨਾ ਪਤ੍ਯਾ ਨਿਜੇਨ ਚ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਰੂਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਵਿਰੂਪੋ ਵਾ ਸੁਰੂਪੋ ਵਾ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਵਾ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਉਹ醜 ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੋਹਣਾ, ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ—
ਬਾਲਕੋऽਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਭਵਚ੍ਛਰਣਮਾਗਤਃ
ਇਹ ਮੁੰਡਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਾਰੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ॥ 7.3.16.
ਉੱਚੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਜੀਵਾਪਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਤ੍ਪਤਿਂ ਤੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲਂ ਤੁ ਵਿਮਾਨਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੌ ਦਂਪਤੀ ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਅਥ ਤੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਨਾਰੀ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।