ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਜਾਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਸੱਚ ਹੈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨਵਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਕਥਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਈ?
ਏਵਂ ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤੋऽਰ੍ਬੁਦਮਥਾਚਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਧੂਪਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤੁਤੋष ਭਗਵਾਞ੍ਛਿਵਃ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਭਲੇ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਯਯਾ ਜੀਵਂਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਸਂਖ੍ਯੇਪਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵ ਮੌਤ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਮੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਤਤੋ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਯਃ ਪੁਮਾਞ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ॥ 7.3.15.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਲ੍ਪਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਮਾ ਭੂਤ੍ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਪਿ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਂਖ੍ਯੇ ਹਤਾਨ੍ਦੇਵੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ,
ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਾਤਕੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸਲਿਲੇਨੈਵ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪਿਂਡਦਾਨਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਗਤਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਕਿਰਾਤਵਨਿਤਾ ਕਾਚਿਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਿਰਾਤ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਸੀ,
ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨਗਤੇ ਰਵੌ
ਉਹ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਰਸ ਰਹੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਪੁਰ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਦਨ੍ਵੇषਣਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਦਿ ਦृष੍ਟਾ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ
''ਜੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ,''
ਤृषਾਰ੍ਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਿष੍ਟੋ ਰੁਦਤੇ ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ॥ 7.3.16.
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਸਲਿਲੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਰੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਵੀ ਇਥੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਅਥਾਸੌ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਝਰੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੁਃਖੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਜਲਾਸ਼ਯੇ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਚਿਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਂ ਤੇਨ ਜ੍ਵਾਲਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਿਤਾ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।