ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਪਂਚਲਿਂਗਾਨਿ ਸਨ੍ਮੁਦੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੁਦੀਚ੍ਯਾਮਘਾਪਹਮ੍ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਵਰਨਭਾਰਦ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪੀ ਸ਼ੁਭੋਦਕਾ 4.2.97.
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਉਥੇ ਇਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਅਲਰ੍ਕੇਸ਼ਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਃ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਲਰਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਸ੍ਤਿਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਕੇਦਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਤਾਪ੍ਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰਯਾ ਸਰ੍ਵ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਯਤੇ 4.2.97.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਰ੍ਦਾਤ੍ਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਦੇਹਾਂਤਸੇਵਿਤਾ 4.2.97.
ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਮਯਾਧ੍ਯਾਯਂ ਯੋऽਮੁਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ 4.2.97.
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਸਭ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਜ੍ਞਾਤਾਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 4.2.97.
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜਾਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਣਜਾਣੇ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ—
ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਥਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਤ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਮਹੋਤ੍ਸਵਃ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਕੁਂਭਸਂਭਵੇ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਤਸਵ ਦੀ ਪੁੱਛ ਗਈ, ਜੋ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਨਂਦਜਨਨੀਂ ਮਹਾਪਾਤਕਤਂਕਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਰਾਦਾਗਤਃ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰੇ ਦਮਨਪਰ੍ਵਣਿ
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਏ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਚੈਤਰ ਦਮਨ ਪਰਵ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਲਾਸੇਥ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮਹਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ—
ਊਰ੍ਜਸ਼ੁਕ੍ਲਪ੍ਰਤਿਪਦਿ ਬੁਧਰਾਧਾਸਮਾਯੁਜਿ
ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦ ਚੰਦ ਤੇ ਬੁਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ—
ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਵਾਦ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸੁ ਹਰਿਤ੍ਸੁ ਚ
ਜਦ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਘੋੜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ—
ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਬ੍ਦਿਤ ਭੂਰ੍ਲੋਕ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਾਂਤਰਾਧ੍ਵਨਿ
ਭੂਲੋਕ ਤੇ ਭੁਵਰਲੋਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਗੁਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਨਿਕਰਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਾਰਣਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਜਰ੍ਹृषੁਰ੍ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਚਾਰਣ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਵੁਰ੍ਗਂਧਵਹਾ ਵਾਤਾ ਵਵृषੁਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਘਨਾਃ
ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਤੇ ਬੱਦਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਜਂਗਮਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਾਤਾ ਆਨਂਦਮੇਦੁਰਾਃ 4.2.98.
ਸਾਰੇ ਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦਿਆਂ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੇषੁ ਸਾਧ੍ਯੇषੁ ਕਿਨ੍ਨਰੇषੁ ਨਰੇषੁ ਚ
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ—
ਨਿष੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਹਂ ਚ ਨਿਤਰਾਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਾਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜੇ ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਨੀਲਿਮਾਨਂਤਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਅਜੇ ਵੀ, ਅੰਤਹੀਣ ਨੀਲਾ ਪਸਾਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤੇषਾਂ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਖੇਦ੍ਯਾਪਿ ਰਾਜਂਤੇ ਤਾਰਕਾਚ੍ਛਲਾਤ੍
ਉਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਨਣੀਆਂ ਮੰਦ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿਚ।
ਰਮ੍ਯਧ੍ਵਜਪ੍ਰਭਾਧੌਤਾ ਰੇਜੁਃ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਝੰਡਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਧੋਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਂਤੇ ਚ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਾਜੇ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਰਿਤ ਸ਼੍ਵੇਤ ਮਾਂਜਿष੍ਠ ਨੀਲ ਪੀਤ ਬਹੁਪ੍ਰਭਾਃ
ਹਰਾ, ਚਿੱਟਾ, ਮੰਜਿਠੀ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਪੀਲਾ — ਇਹ ਰੰਗ ਬੜੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਝਲਕ ਰਹੇ ਸਨ।