ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮਤਃ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਥਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਨਾਮ ਕੁਂਡਂ ਚ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਗ੍ਨਿਸਲੋਕਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਆਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਗਨਿਆ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍ ।। 4.2.97.
ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਨਿਪੂਦਨਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਸ਼ੋਕਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਨਰਃ 4.2.97.
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟੇ,
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਤਂਗੇਸ਼ੋ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਬੋਧਕਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਤੰਗੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣਾਨਂਤਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਂਡਖਾਤੇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.97.
ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਥੇ ਦੰਡਖਾਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਚ ਕਣਾਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੋਦਕਃ ਪ੍ਰਹਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਣਾਦ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਤਦੀਸ਼ਾਨੇਵਧੂਤੇਸ਼ੋ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਚਰ੍ਚਿਕਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਰਚਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਪਂਚਲਿਂਗਾਨਿ ਸਨ੍ਮੁਦੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੁਦੀਚ੍ਯਾਮਘਾਪਹਮ੍ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਵਰਨਭਾਰਦ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪੀ ਸ਼ੁਭੋਦਕਾ 4.2.97.
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਉਥੇ ਇਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਅਲਰ੍ਕੇਸ਼ਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਃ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਲਰਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਸ੍ਤਿਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਕੇਦਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਤਾਪ੍ਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰਯਾ ਸਰ੍ਵ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਯਤੇ 4.2.97.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਰ੍ਦਾਤ੍ਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਦੇਹਾਂਤਸੇਵਿਤਾ 4.2.97.
ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਮਯਾਧ੍ਯਾਯਂ ਯੋऽਮੁਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ 4.2.97.
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਸਭ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਜ੍ਞਾਤਾਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 4.2.97.
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜਾਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਣਜਾਣੇ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ—
ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਥਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਤ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਮਹੋਤ੍ਸਵਃ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਕੁਂਭਸਂਭਵੇ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਉਤਸਵ ਦੀ ਪੁੱਛ ਗਈ, ਜੋ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਨਂਦਜਨਨੀਂ ਮਹਾਪਾਤਕਤਂਕਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਰਾਦਾਗਤਃ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰੇ ਦਮਨਪਰ੍ਵਣਿ
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਆਏ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਚੈਤਰ ਦਮਨ ਪਰਵ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਲਾਸੇਥ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮਹਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ—
ਊਰ੍ਜਸ਼ੁਕ੍ਲਪ੍ਰਤਿਪਦਿ ਬੁਧਰਾਧਾਸਮਾਯੁਜਿ
ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦ ਚੰਦ ਤੇ ਬੁਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ—
ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਵਾਦ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸੁ ਹਰਿਤ੍ਸੁ ਚ
ਜਦ ਵਾਦਯੰਤਰ ਵਜ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਘੋੜੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ—
ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਬ੍ਦਿਤ ਭੂਰ੍ਲੋਕ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਾਂਤਰਾਧ੍ਵਨਿ
ਭੂਲੋਕ ਤੇ ਭੁਵਰਲੋਕ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਗੁਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਨਿਕਰਾ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।