ਰੁਦ੍ਰਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਰੁਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਭਾਗੇ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਲਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਾਨ੍ਕੂਪੇ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਥੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਾਮ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਨਨਾ
ਉਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਰੁਦ੍ਰਕੁਂਡਾਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਰੁਦਰ ਕੁੰਡ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਵਾਸਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਕਾਮੇਸ਼ਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰੁਦਰਾਵਾਸਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਾਮੇਸ਼ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤ੍ਰਾ ਚ ਕਾਮਦਾ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਕਾਮਦਾ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਧ੍ਵਾਂਤਪਟਲੀਂ ਹਰਤਸ੍ਤੌ ਸਮਰ੍ਚਿਤੌ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਘਣਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਿਸਮਰ੍ਪਕਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸਿੱਧੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਮਰਾਸਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਵੀਜ੍ਯਤੇ ਤਦਾ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਯਾਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵृਤਾਃ ਸੁਖਮ੍ ।।4.2.97.
ਦਿਵਵੀ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਮਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮਤਃ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਥਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਨਾਮ ਕੁਂਡਂ ਚ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਗ੍ਨਿਸਲੋਕਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਆਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਗਨਿਆ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍ ।। 4.2.97.
ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਨਿਪੂਦਨਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਸ਼ੋਕਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਨਰਃ 4.2.97.
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟੇ,
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਤਂਗੇਸ਼ੋ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਬੋਧਕਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਤੰਗੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣਾਨਂਤਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਂਡਖਾਤੇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.97.
ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਥੇ ਦੰਡਖਾਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਚ ਕਣਾਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੋਦਕਃ ਪ੍ਰਹਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਣਾਦ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਤਦੀਸ਼ਾਨੇਵਧੂਤੇਸ਼ੋ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਚਰ੍ਚਿਕਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਰਚਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਪਂਚਲਿਂਗਾਨਿ ਸਨ੍ਮੁਦੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੁਦੀਚ੍ਯਾਮਘਾਪਹਮ੍ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਵਰਨਭਾਰਦ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪੀ ਸ਼ੁਭੋਦਕਾ 4.2.97.
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਉਥੇ ਇਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਅਲਰ੍ਕੇਸ਼ਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਃ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਲਰਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਸ੍ਤਿਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਕੇਦਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਤਾਪ੍ਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰਯਾ ਸਰ੍ਵ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਯਤੇ 4.2.97.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਰ੍ਦਾਤ੍ਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਦੇਹਾਂਤਸੇਵਿਤਾ 4.2.97.
ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਮਯਾਧ੍ਯਾਯਂ ਯੋऽਮੁਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ 4.2.97.
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਸਭ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—