ਕਦਾਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਯਾਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵੀ
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਜਾਹਨਵੀ ਨਦੀ ਉਸ ਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਰੀ ਯਦਾ ਗਂਗਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕਪਿਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਤਸ੍ਯੋਦਰੀ ਨਾਮ ਦੀ ਗੰਗਾ ਪੱਛਮੀ ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਦਾਲਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਮੁਦੀਚ੍ਯਾਂ ਕਪਿਲੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਉੱਦਾਲਕੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਬਾष੍ਕੁਲੀਸ਼ਂ ਲਿਂਗਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਰ ਬਾਸ਼ਕੁਲੀਸ਼ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨੇਨ ਰਤ੍ਨੌਘੈਰ੍ਨ ਵਿਯੁਜ੍ਯੇਤ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਜੇਕਰ ਇਸ ਦੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂਸੇਵ੍ਯ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਲਭੇਦਦ੍ਯਾਪਿ ਸਾਧਕਃ
ਅੱਜ ਵੀ ਜੋ ਭਗਤ ਉਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਘੋਰੋਦ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਇਹ ਅਘੋਰੋਡਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵੇਹ ਦੇਹੇਨ ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪਤੁਃ
ਇਥੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਸੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮਹਾਕੁਂਡਂ ਰੁਦ੍ਰਾਵਾਸ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੱਡਾ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੁਦਰਾਵਾਸਾ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਯਦਾਪਰ੍ਣੇ ਰੁਦ੍ਰਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਸਂਯੁਤਾ 4.2.97.
ਜਦੋਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨਾਂਵੇਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—
ਰੁਦ੍ਰਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰੁਦਰ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਰੁਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਭਾਗੇ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਲਯਮ੍
ਉਥੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਾਨ੍ਕੂਪੇ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਉਥੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਾਮ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਨਨਾ
ਉਥੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁਖ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਰੁਦ੍ਰਕੁਂਡਾਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਰੁਦਰ ਕੁੰਡ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਵਾਸਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਕਾਮੇਸ਼ਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰੁਦਰਾਵਾਸਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਾਮੇਸ਼ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤ੍ਰਾ ਚ ਕਾਮਦਾ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਕਾਮਦਾ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਧ੍ਵਾਂਤਪਟਲੀਂ ਹਰਤਸ੍ਤੌ ਸਮਰ੍ਚਿਤੌ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਘਣਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਿਸਮਰ੍ਪਕਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸਿੱਧੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਮਰਾਸਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਵੀਜ੍ਯਤੇ ਤਦਾ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਯਾਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵृਤਾਃ ਸੁਖਮ੍ ।।4.2.97.
ਦਿਵਵੀ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਮਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮਤਃ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਥਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਨਾਮ ਕੁਂਡਂ ਚ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਗ੍ਨਿਸਲੋਕਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਆਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਗਨਿਆ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍ ।। 4.2.97.
ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਨਿਪੂਦਨਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਸ਼ੋਕਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਨਰਃ 4.2.97.
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟੇ,
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਤਂਗੇਸ਼ੋ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਬੋਧਕਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਤੰਗੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਣਾਨਂਤਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਂਡਖਾਤੇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.97.
ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਥੇ ਦੰਡਖਾਤਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਚ ਕਣਾਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੋਦਕਃ ਪ੍ਰਹਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਣਾਦ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਤਦੀਸ਼ਾਨੇਵਧੂਤੇਸ਼ੋ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਚਰ੍ਚਿਕਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਰਚਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।