ਪਲਮੇਕਂ ਪਯਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਿषਸ਼੍ਚ ਪਲਦ੍ਵਯਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਦੋ ਪਲ ਘਿਉ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਯਾਵਕਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਜੌ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਾਵੁਤ੍ਤਾਨਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਵਸਂ ਮਾਰੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਊਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਹ੍ਰਾਸਯੇਦ੍ਗ੍ਰਾਸਂ ਕृष੍ਣੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਵਰ੍ਧਯੇਤ੍
ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗੱਸਾ ਘਟਾਏ, ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵਧਾਏ।
ਏਕੈਕਂ ਵਰ੍ਧਯੇਦ੍ਗ੍ਰਾਸਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਕृष੍ਣੇ ਚ ਹ੍ਰਾਸਯੇਤ੍
ਚਿੱਟੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗੱਸਾ ਵਧਾਏ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਘਟਾਏ।
ਚਤੁਰਃ ਪ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਿਂਡਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇੱਕ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਵੇਰੇ ਚਾਰ ਗੱਸੇ ਖਾਏ।
ਅष੍ਟਾਵष੍ਟੌ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਿਂਡਾਨ੍ਮਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤੇ 4.2.96.
ਜਦੋ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਗੁੱਡੀਆਂ ਖਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਥਾਕਥਂਚਿਤ੍ਪਿਂਡਾਨਾਂ ਤਿਸ੍ਰੋਸ਼ੀਤੀਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਗੁੱਡੀਆਂ ਖਾ ਲੈਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ੁਧ੍ਯਂਤਿ ਮਨਃ ਸਤ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਚ ਨਾਲ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਂ ਭਵੇਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕਾਸ਼ੀਨਿषੇਵਣਾਤ੍
ਇਹ ਗਿਆਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮਹੋਦਯਾਵਾਪ੍ਤਿਃ ਕਰ੍ਮਨਿਰ੍ਮੂਲਨਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਇਸ ਤੋ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਮੂਲੋਂ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਧ੍ਵ ਨਿषੇਵਣਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣਾ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਣਨੀ, ਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਉਣਾ—
ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਂ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਚ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਿਃ
ਲਿੰਗ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ—
ਅਤਿਥੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਕਾਰੋ ਮੈਤ੍ਰੀਤੀਰ੍ਥਨਿਵਾਸਿਭਿਃ
ਅਤਿਥੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਤੀਰਥ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਣੀ—
ਅਕਾਮਿਤਾ ਤ੍ਵਨੌਦ੍ਧਤ੍ਯਮਰਾਗਿਤ੍ਵਮਹਿਂਸਨਮ੍
ਚਾਹ ਨਾ ਰੱਖਣੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਨਾ ਕਰਨੀ—
ਅਦਂਭਿਤਾਤ੍ਵਮਾਤ੍ਸਰ੍ਯਮਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਧਨਾਗਮਃ
ਕੋਈ ਦੋਖ ਨਾ ਰੱਖਣਾ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਾ, ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰਨੀ—
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਸਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਾ 4.2.96.
ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਨੇਕ ਕੰਮ ਤੀਰਥ ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਯੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਕृਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਦਾ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਏਕਦਾ ਤਸ੍ਯ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਦੇਵੀਂ ਹਰੋਵਦਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਹਰਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਗਤੇ ਕ੍ਵਾਪਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਾ ਯਚ੍ਛ ਸੁਂਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਏ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਭਿਖਿਆ ਨਾ ਮੰਗ।
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਗृਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨ੍ਯषੇਧਯਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਭਿਖਿਆ ਲੈਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵੇਲਾਤਿਕ੍ਰਮਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਬਭ੍ਰਾਮ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਜਦ ਵੇਲਾ ਲੰਘ ਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਦਹ੍ਨਿਨਾਲਭਦ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਸ਼ਿष੍ਯਃ ਸ ਮੁਨਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਕਿਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਭਿਖਿਆ ਲੈ ਆਇਆ।
ਉਪੋषਣਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵਾਸੀਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਐਸੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਯਯੌ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਟਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪਰਿਤਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਨ ਕ੍ਵਾਪਿ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਭਾਗ੍ਯਹੀਨੋ ਧਨਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਭਿੱਖ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੋਲ ਕਿਸਮਤ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਧਨ ਨਾ ਮਿਲੇ।
ਕੋ ਹੇਤੁਰ੍ਯਨ੍ਨ ਲਭ੍ਯੇਤ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ 4.2.96.
ਭਿੱਖ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਜਦੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਭਵਦ੍ਭਿਰਪਿ ਨੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਪਰਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਤਿ ਗਮ੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਭਿੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਹ੍ਨ੍ਯਪਿ ਯਦ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਲਭ੍ਯੇਤਾਤਿਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਭਿੱਖ ਨਾ ਮਿਲੇ,
ਅਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਯੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਨਗਰ੍ਯਾਮਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸ਼ਾਇਦ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਅਨਾਜ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈ ਗਈ ਹੋਵੇ।