ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਤ੍ਯਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਲਗਾਏਗਾ—
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ ਮੋਦਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਥੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ—
ਯਥਾਯਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਜਿੰਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹੈ—
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਯਃ ਪੂਜਾਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ
ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਤਪਃ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿੱਧ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤਮਦੋ ਜਿਤਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਕ੍ਰਿਯਃ ਤੁਤੋष ਨृਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਰਦੋਸ੍ਮੀਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।'
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਹਂ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰੁਵਾਚ ਏਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ—'
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕਾਮਾਨਿष੍ਟਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਨਾ-ਚਾਹੇ ਹੋਈਆਂ ਦੋਨੋ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਜਤੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਨ ਦਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ।
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇषੁ ਚ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦਾਨੇषੁ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ 7.3.14.
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਵਿਘਾਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਘਾਤਾਯ ਵਾਸਵਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਰੁਕਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾਪਿ ਸਂਨਿਧੌ ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ—
ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਘਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ—
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਜਾਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਸੱਚ ਹੈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨਵਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰਾ ਦੇਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਕਥਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਈ?
ਏਵਂ ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤੋऽਰ੍ਬੁਦਮਥਾਚਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਧੂਪਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤੁਤੋष ਭਗਵਾਞ੍ਛਿਵਃ
ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਭਲੇ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਯਯਾ ਜੀਵਂਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਸਂਖ੍ਯੇਪਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵ ਮੌਤ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਪੁਨਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਮੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।'