ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮ੍ਯਗਾਪ੍ਯੇਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਉਹੀ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਯਤ੍षੋਡਸ਼ਮਹਾਦਾਨੈਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇਖਿਲੈਃ
ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਮਹਾਪੂਜੋਪਕਰਣਂ ਯੋਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਭਰ੍ਤਰਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾਢ੍ਯਾਂ ਚ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁष੍ਪਵਾਟਿਕਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਾਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਨਪਨਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੇ ਧੇਨੁਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਰਾਜਸਦਨੇ ਯਃ ਸੁਧਾਂ ਚਿਤ੍ਰਮੇਵ ਵਾ 4.2.96.
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਾਂ ਸੋਹਣਾ ਭੋਜਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਯਤਿਨੋ ਵਾਪਿ ਤਥੈਵ ਸ਼ਿਵਯੋਗਿਨਃ
ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਕੋਟਿਭੋਜ੍ਯਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰੇ ਤਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤੋषਣੀਯੋਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਹੋਮਜਪਾਦਿਭਿਃ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਤ੍ਰ ਸਮਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਹੋਮ, ਜਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੇ ਉਹ ਫਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਹੋਮੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੂਰਿਭਿਃ
ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਲੱਖਾਂ ਹੋਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਯੋ ਜਪੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤਾਨਿ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਚਿਂਤਿਤੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੇ ਪਰੇ
ਜੋ ਹਰ ਉੱਚੇ ਅੱਖਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਮੈਂ ਅੰਦਾਜ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਆਪਦ੍ਯਪਿ ਹਿ ਘੋਰਾਯਾਂ ਕਾਸ਼ੀ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਨ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਭਾਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਜਾਵੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਵਂਧ੍ਯਂ ਦਿਵਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦਿਭਿਃ
ਹਰ ਦਿਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਅਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਯਦੀਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਕ੍ਰਿਯਾਮਿਹ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ 4.2.96.
ਜੇ ਇੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸ੍ਕਂਦੇਂਦ੍ਰਿਯ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਸੁਭਾਵ ਦੱਸੋ, ਸਕੰਦ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੋਵੇ।
ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਮਨੁਜੋ ਦੇਹਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਲਭੇਤ੍ਪਰਾਮ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਤਥੈਵਾਯਾਚਿਤੇਨ ਚ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਵਟੋਦੁਂਬਰਰਾਜੀਵ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍
ਬਰਗਦ, ਢਾਢੀ, ਕੰਵਲ, ਬੈਲ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਣ੍ਯਾਕਘृਤਤਕ੍ਰਾਂਬੁ ਸਕ੍ਤੂਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰਮ੍
ਤਿਲ ਦੀ ਖਲ, ਘਿਉ, ਛਾਛ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਆਟੇ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਵਿषਾ ਪ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਨੀਤ ਹਵਿषਾ ਸਾਯਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਵੀ ਹਵਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਵੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਹਵਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਾਵੇ।
ਏਕੈਕਗ੍ਰਾਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦਹਾਨਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗੱਸਾ ਹੀ ਖਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਪਯਸਾ ਦਿਵਸਾਨੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਇੱਕੀ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਰਯਹਂ ਸਾਯਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮਦ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਖਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਖਾਵੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਵੇ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ 4.2.96.
ਗਾਂ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ, ਗੋਬਰ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਕ੍ਸਾਂਤਪਨਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ षਡਹਃ ਸੋਪਵਾਸਕਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਛੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਰਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਜਲਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਨਿਲਾਨ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਘਿਉ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਊਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਮੁष੍ਣਾਃ ਪਿਬੇਦਾਪਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਹਮੁष੍ਣਂ ਪਯਃ ਪਿਬੇਤ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਪੀਵੇ।