ਨਂਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਯਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ਮੇਧਾਵੀ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਨੰਦੀਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸਾष੍ਟਕਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਵਿਆਸ ਦੀ ਅੱਠ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸਤਕਾਰੀ ਸਵੇਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਵਾਪਿ ਗੋਘ੍ਨੋ ਬਾਲਘ੍ਰ ਏਵ ਵਾ
ਜੋ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਸ੍ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਭਕ੍ਤਿਪਰੋਭਵਤ੍
ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਵਿਭੂਤਿਭੂषਣੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਭੂषਣਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਤ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਂ ਤ੍ਯਜੇਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਕਾਸ਼ਿਕਾਮ੍ 4.2.95.
ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਕਾਸੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਘਂਟਾਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਰਃ
ਘੰਟਾਕਰਨਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ—
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ—
ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਨ ਤੇषਾਂ ਕਲਿਕਾਲਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਃ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸਿਭਿਃ
ਕਾਸੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਰਹਸ੍ਯਜ੍ਞਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਕृਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਦृष੍ਟਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਥਾ ਚੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—
ਯਦਾਰਭ੍ਯ ਮੁਨੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਂਦੀ ਸ੍ਤਂਭਿਤਵਾਨ੍ਭੁਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਬਾਂਹ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ—
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਲਿਗਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਲਿਂਗੇष੍ਵੇਕੋ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਬਹੁ ਵਾਗ੍ਜਾਲਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਬਹੁਤ ਵਧੀਕ ਬੋਲਬਾਲਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼—
ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮੇਵ ਵਾ
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ—
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਮੀਹਂਤੇ ਯੇ ਚਾਤ੍ਰ ਕृਤਿਨੋ ਜਨਾਃ 4.2.96.
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਚਕ੍ਰਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਰਮ੍
ਚਕ੍ਰਪੁਸ਼ਕਰਿਨੀ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨ ਮਨਾਗਪਿ
ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਨੂੰ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਚ ਦੇਯਾਨਿ ਦਾਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸੁਗੁਪ੍ਤਵਤ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਤੋਂ ਦਾਨ ਇੱਥੇ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਰਣਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਧਿਯਾ ਸਦਾ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇषਪੂਜਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸੁਮਹੋਤ੍ਸਵਪੂਰ੍ਵਕਮ
ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਸ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਮਰ੍ਮ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਧਿਯਾਂ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਰਾਪਵਾਦੋ ਨੋ ਵਾਚ੍ਯਃ ਪਰੇਰ੍ष੍ਯਾਂ ਨ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਈਰਖਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਤ੍ਯ ਜਂਤੁਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਸਤ੍ਯਮਪਿ ਭਾषਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜੇ ਲੋੜ ਪਵੇ ਤਾਂ ਝੂਠ ਵੀ ਬੋਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਿਮਾਤ੍ਰੋਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਥੇ ਹਰ ਇਕ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯੇ ਵਸਂਤਿ ਸਦਾ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਕਾਰਿਣਃ 4.2.96.
ਜੋ ਲੋਕ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ,