ਯਥਾ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਭਵਾਨੀਸ਼ ਪ੍ਰਭਵਾਭਿ ਭਵਾਂਤਕਮ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੂਨੁਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤਂਭਿਤਦੋਰ੍ਲਤਃ
ਫਿਰ ਸਤਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣਾ ਬਾਂਹ ਐਸਾ ਸੁੰਨ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿਆ।
ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧੇਰ੍ਮਂਦਰਾਘਾਤਜਾਤੋ ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲੀ ਕਾਲਕੂਟੋਤਿ ਭੀਮਃ
ਉਹ ਜੋ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭੀਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਲਕੂਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾਣੋਭੂਚ੍ਛ੍ਰੀਪਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਂਤਾ ਲੋਕੇਸ਼ੋ ਯਤ੍ਸ੍ਯਂਦਨਂ ਭੂਃ ਸਮਸ੍ਤਾ
ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰਥ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਯਂ ਕਦਰ੍ਪੋ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਃ ਸਮਾਨਂ ਦੇਵੈਰਨ੍ਯੈਰ੍ਭਸ੍ਮਜਾਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਿ
ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਂ ਵੈ ਵੇਦੋ ਵੇਦ ਨੋ ਨੈਵ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨੋਵਾ ਵੇਧਾ ਨੋ ਮਨੋ ਨੈਵ ਵਾਣੀ 4.2.95.
ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਦ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਨਾ ਮਨ, ਨਾ ਬੋਲੀ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵੋ ਯੋ ਵੈ ਕਰ੍ਤਾ ਯੋऽਵਿਤਾ ਯੋऽਪਹਰ੍ਤਾ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੈਕਾਖ੍ਯਾ ਵਾਜਿਮੇਧੇਨ ਤੁਲ੍ਯਾ ਯਸ੍ਯਾ ਨ ਤ੍ਯਾ ਚੈਕਯਾਲ੍ਪੇਂਦ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਘੱਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਦੇਵਂ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼ਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ऋਤੇऽਹਮ੍
ਮੈਂ ਮਹੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਤਕਾਰਦਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਤੌਤਿ ਸ਼ਂਭੁਂ ਮਹਰ੍षਿਸ੍ਤਾਵਨ੍ਨਂਦੀ ਸ਼ਾਂਭਵਾਦ੍ਦृਕ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨੰਦੀ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੀ।
ਨਂਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਯਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ਮੇਧਾਵੀ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਯਤਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਨੰਦੀਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸਾष੍ਟਕਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਵਿਆਸ ਦੀ ਅੱਠ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸਤਕਾਰੀ ਸਵੇਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਤृਹਾ ਪਿਤृਹਾ ਵਾਪਿ ਗੋਘ੍ਨੋ ਬਾਲਘ੍ਰ ਏਵ ਵਾ
ਜੋ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ—
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਸ੍ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਭਕ੍ਤਿਪਰੋਭਵਤ੍
ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਵਿਭੂਤਿਭੂषਣੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਭੂषਣਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਤ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਂ ਤ੍ਯਜੇਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਪਿ ਕਾਸ਼ਿਕਾਮ੍ 4.2.95.
ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਕਾਸੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਘਂਟਾਕਰ੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਰਃ
ਘੰਟਾਕਰਨਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ—
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ—
ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾ ਨ ਤੇषਾਂ ਕਲਿਕਾਲਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਃ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸਿਭਿਃ
ਕਾਸੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਰਹਸ੍ਯਜ੍ਞਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਨ੍ਯਾਸਕृਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਦृष੍ਟਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਥਾ ਚੇਜ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ—
ਯਦਾਰਭ੍ਯ ਮੁਨੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਂਦੀ ਸ੍ਤਂਭਿਤਵਾਨ੍ਭੁਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਬਾਂਹ ਰੋਕ ਲਿਆ ਸੀ—
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਲਿਗਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਲਿਂਗੇष੍ਵੇਕੋ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਬਹੁ ਵਾਗ੍ਜਾਲਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਬਹੁਤ ਵਧੀਕ ਬੋਲਬਾਲਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼—
ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਪੁਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮੇਵ ਵਾ
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ—
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਮੀਹਂਤੇ ਯੇ ਚਾਤ੍ਰ ਕृਤਿਨੋ ਜਨਾਃ 4.2.96.
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—