ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਣਵਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਰਿਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਤੇ ਨਹਿ
ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਯਦਾऽऽਨਂਦਵਨੇ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਸਿ ਵੈ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਨੰਦ ਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ,
ਗਚ੍ਛ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਵ੍ਯਾਸ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਵਿਆਸ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਪਿਤਵਦ੍ਧृਦਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਵਿਆਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਂਚਨਦੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਵਿਆਸ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੈਵਾਦਿਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਆਦਿ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਅਗ੍ਰਤਃ ਪृष੍ਠਤਃ ਸ਼ਂਖੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੈਃ ਪ੍ਰਮੋਦਿਤਃ 4.2.95.
ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਚ੍ਯੁਤਾਨਂਤਵੈਕੁਂਠ ਮਾਧਵੋਪੇਂਦ੍ਰਕੇਸ਼ਵ
ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵੈਕੁੰਠ, ਮਾਧਵ, ਉਪੇਂਦਰ, ਕੇਸ਼ਵ—
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੀਕਾਂਤ ਪੀਤਾਂਬਰ ਮੁਰਾਂਤਕ
ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸੁਰਰਿਪੋ ਕृष੍ਣ ਸ਼ੌਰੇ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ
ਨਾਰਾਯਣ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਦੈਤ੍ਯਾਰੇ ਦਾਮੋਦਰ ਬਲਪ੍ਰਿਯ
ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਦਾਮੋਦਰ, ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਵਿष੍ਵਕ੍ਚਮੂਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਥਵਨਮਾਲਿਨ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਵਨਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਨृਸਿਂਹ ਯਜ੍ਞਵਾਰਾਹ ਗੋਪਗੋਪਾਲਵਲ੍ਲਭ
ਨਰਸਿੰਘ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਜਯ ਚਾਣੂਰਮਥਨ ਜਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣ
ਚਾਣੂਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ!
ਕੌਸ੍ਤੁਭੋਦ੍ਭੂषਿਤੋਰਸ੍ਕ ਪੂਤਨਾਧਾਤੁਸ਼ੋषਣ
ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪੂਤਨਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਪੁਰੁष ਪੁਰੁਹੂਤ ਸੁਖਪ੍ਰਦ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਨਾਮਮਾਲਾਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤੁਵਨ੍ਵਨਮਾਲਿਨਮ੍ 4.2.95.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਨਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਵ੍ਯਾਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਭਵਨਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸੁਹृष੍ਟਵਤ੍
ਵਿਆਸ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵਿਰਾਜਮਾਨਸਤ੍ਕਂਠਸ੍ਤੁਲਸੀਵਰਦਾਮਭਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਗਰਦਨ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੁਭਾਗਾ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵੇਣੁਵਾਦਨਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਧਰੋਭਵਤ੍
ਉਹ ਵੈਣੂ ਵਜਾਉਣ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਨਰੂਰ੍ਧ੍ਵਭੁਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ਼ਿष੍ਯਮਧ੍ਯਗਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਿਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਵਾਗ੍ਜਾਲਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯਾਸਕृਦ੍ਬਹੁ
ਉਸ ਨੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਸ਼੍ਲੋਕਸਂਘਾਤਂ ਸ੍ਵਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਬੋਧਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਤਂਭ ਤਾਵਤ੍ਤਦ੍ਬਾਹੁਂ ਸ ਸ਼ੈਲਾਦਿਃ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵ੍ਯਾਸਮਭਾषਤ
ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਵੈਤਦਪਰਾਧੇਨ ਭੀਤਿਰ੍ਮੇਪਿ ਮਹਤ੍ਤਰਾ
ਤੇਰੇ ਇਸ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡਾ ਡਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਚਕ੍ਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ 4.2.95.
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਚਕਰਾ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਲਬ੍ਧਂ ਵਰਾਤ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਰਕਾਰ ਮਿਲੀ।
ਅਨ੍ਯਦਾਪਿ ਨ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਵਤਾ ਸ਼ੇਮੁषੀਦृਸ਼ੀ
ਤੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਭੁਜਸ੍ਤਂਭਃ ਕृਤਸ੍ਤੇਨ ਨਂਦਿਨਾ ਦृष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਨੰਦੀ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਬਾਂਹ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।