ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਵਦਤ੍ਯੇਕਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਵਿ ਸ਼ਾਰਦਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਃ ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਃ ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਮੇਕਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਰੇਨ੍ਨਰਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਠਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਨृਪ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਹਰਿਸਂਨਿਧੌ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤਸ੍ਤੁ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਏਕਤਃ ਕਰ੍ਣਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਣਿਕੇਸ਼ਵਰ।
ਅਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਮੇਕਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਯਸ਼੍ਚਾਰੋਪਯਤੇ ਨृਪ 7.3.13.
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਫੁੱਲ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ, ਰਾਜਾ—
ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਤ੍ਯਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਲਗਾਏਗਾ—
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ ਮੋਦਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਥੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ—
ਯਥਾਯਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਜਿੰਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹੈ—
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਯਃ ਪੂਜਾਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ
ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਤਪਃ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿੱਧ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤਮਦੋ ਜਿਤਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਕ੍ਰਿਯਃ ਤੁਤੋष ਨृਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਰਦੋਸ੍ਮੀਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ।'
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਹਂ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰੁਵਾਚ ਏਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮਨਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ—'
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕਾਮਾਨਿष੍ਟਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਨਾ-ਚਾਹੇ ਹੋਈਆਂ ਦੋਨੋ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਜਤੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਨ ਦਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਕੋਈ ਵੀ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ।
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇषੁ ਚ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦਾਨੇषੁ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ 7.3.14.
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ—
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਵਿਘਾਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਘਾਤਾਯ ਵਾਸਵਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਰੁਕਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾਪਿ ਸਂਨਿਧੌ ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ—
ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਘਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ—