ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕृष੍ਣੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਜਦ ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧृषੀਕੇਸ਼ਂ ਨ ਸ ਭੂਯੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਏਕਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੋਤਿ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਏਕੋ ਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਵਾਹ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਤ੍ਯੇਕਃ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਹਿਮਾਲਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ੍ਵ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਤੁ ਭृਗੁਪਾਤੇਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਦੇਹਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕੇ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਤੀਰਥਾ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਪਾਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਮਾਨਵਃ 7.3.13.
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਵਦਤ੍ਯੇਕਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਵਿ ਸ਼ਾਰਦਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਃ ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਃ ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਮੇਕਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਰੇਨ੍ਨਰਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਠਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਨृਪ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਹਰਿਸਂਨਿਧੌ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤਸ੍ਤੁ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਏਕਤਃ ਕਰ੍ਣਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਣਿਕੇਸ਼ਵਰ।
ਅਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਮੇਕਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਯਸ਼੍ਚਾਰੋਪਯਤੇ ਨृਪ 7.3.13.
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਫੁੱਲ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ, ਰਾਜਾ—
ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰਿष੍ਯਤ੍ਯਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਲਗਾਏਗਾ—
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ ਮੋਦਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਥੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ—
ਯਥਾਯਥਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿੰਨਾ ਜਿੰਨਾ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹੈ—
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਯਃ ਪੂਜਾਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ
ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਿਦ੍ਧੇਨ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਪੂਰਵਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਧਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਤਪਃ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿੱਧ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤਮਦੋ ਜਿਤਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਕ੍ਰਿਯਃ ਤੁਤੋष ਨृਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।