ਅਥ ਸਾ ਨਰ੍ਮਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਰਮਦਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਭੂऽਤ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਦ੍ਯੈ ਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਨੇ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ।
ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਰੇਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੇਵਾ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਾ ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਦ੍ਵਂਦ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ! ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚ ਸਰਿਚ੍ਛੇष੍ਠੇ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ 4.2.92.
ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਸੋ ਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਯਾਵਂਤ੍ਯੋ ਦृषਦਃ ਸਂਤਿ ਤਵ ਰੋਧਸਿ ਨਰ੍ਮਦੇ
ਹੇ ਨਰਮਦੇ! ਤੇਰੇ ਕੰਢੇ ਜਿੰਨੇ ਪੱਥਰ ਹਨ,
ਅਨ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਵਰਂ ਦਦ੍ਯਾ ਤਮਪ੍ਯਾਕਰ੍ਣਯੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ; ਇਹ ਚੰਗਾ ਵਰ ਵੀ ਸੁਣ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਹਰਾ ਗਂਗਾ ਸਪ੍ਤਾਹੇਨ ਕਲਿਂਦਜਾ
ਗੰਗਾ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਕਾਲਿੰਦੀ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਪਰਂ ਚ ਵਰਂ ਦਦ੍ਯਾਂ ਨਰ੍ਮਦੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਘਹੇ
ਹੇ ਨਰਮਦੇ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਤੇਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਸਦਾ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਣਮਿष੍ਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਾਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਤਨ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਾਭ ਮਿਲੇਗਾ।
ਪਰਂ ਹਿ ਨਰ੍ਮਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਕੋਪਿ ਚਾਦ੍ਭੁਤਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਮਹਿਮਾ ਬੇਹੱਦ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਪਿ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸੀਤ੍ਪਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਅਚੰਭੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਵਾਕ੍ਯਂ ਮृਕਂਡਜਮੁਨੇਸ੍ਤੇਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਪਾਪਕਂਚੁਕਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। 4.2.92.
ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚੋਲਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਕਥਯ ਸ੍ਕਂਦ ਸਤੀਸ਼੍ਵਰ ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਸਕੰਦ ਜੀ, ਸਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਸਂਭੂਤ ਕਥਯਾਮਿ ਕਥਾਂ ਸ਼ृਣੁ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਸੁਣੋ।
ਪੁਰਾ ਤਤਾਪ ਸੁਮਹਤ੍ਤਪਃ ਸ਼ਤਧृਤਿਰ੍ਮੁਨੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਤਧ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਉਵਾਚ ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਨਿਤਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬੋਲਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਭਵ ਸੁਤੋ ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾऽਸ੍ਤੁ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਂਛਿਤਂ ਭੂਯਾਤ੍ਕਿਮਦੇਯਂ ਪਿਤਾਮਹ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ; ਪਿਤਾਮਾ, ਕੀ ਨਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?
ਰੁਦਨ੍ਸ ਉਤ੍ਤਾਨਸ਼ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮੁਖਮੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਰੋਦਿਆਂ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਲੈਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ।
ਕਿਂ ਮਾਂ ਜਨਕਮਾਪ੍ਯਾਪਿ ਤ੍ਵਂ ਰੋਦਿषਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਨਾਮ੍ਨੇ ਰੋਦਿਮਿ ਮੇ ਸ੍ਰष੍ਟੁਰ੍ਨਾਮ ਦੇਹਿ ਪਿਤਾਮਹ 4.2.93.
ਮੈਂ ਨਾਂ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਸਰਜਣਹਾਰ, ਪਿਤਾਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਦੇ।
ਯਦਿ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਹਤ੍ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਰੋਦਨੇ ਕਾਰਣਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਕੁਂਭਸਮੁਦ੍ਭਵ
ਮੈਂ ਰੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਣੋ, ਹੇ ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਮਨਸੀਤਿ ਵਿਚਾਰੋਭੂਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੇਵਤਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਉਠਿਆ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕਾਧਿਨਾਥਸ੍ਯ ਚਤੁਰਾਸ੍ਯਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ
ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰਜਣਹਾਰ ਦੇ।
ਕਿਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵੈਭਵਂ ਧਾਤੁਃ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਮਨਸੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਯੇਨਾਨਂਦਾਸ਼੍ਰੁ ਸਂਭਾਰੋ ਬਾਲ੍ਯੇਪ੍ਯਭਵਦੀਸ਼ਿਤੁਃ
ਸਰਜਣਹਾਰ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਨੰਦ ਦੇ ਹੰਝੂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।