ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਹृਦਯੋਂऽਬਰੀषੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਮਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਦਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹੋ।
ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਾਮੇਕਾਮਰ੍ਚਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰੇ
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਯਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਨृਪਾਰ੍ਬੁਦੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਨ੍ਰਪਾਰਬੁਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਜਾਗਰਂ ਯਃ ਸਦਾ ਨृਪ ਸ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਪਿਲਾਦਾਨੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ 7.3.13.
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੈਸ਼ਠ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕृष੍ਣੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਜਦ ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧृषੀਕੇਸ਼ਂ ਨ ਸ ਭੂਯੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਏਕਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੋਤਿ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਏਕੋ ਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਵਾਹ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਤ੍ਯੇਕਃ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਹਿਮਾਲਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ੍ਵ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਤੁ ਭृਗੁਪਾਤੇਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਦੇਹਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕੇ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਤੀਰਥਾ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਪਾਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਮਾਨਵਃ 7.3.13.
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਵਦਤ੍ਯੇਕਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਵਿ ਸ਼ਾਰਦਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਃ ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਕਰੋਤ੍ਯੇਕਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਃ ਸਹਸ੍ਰਾਬ੍ਦਮੇਕਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਰੇਨ੍ਨਰਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਰਤ ਤੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਠਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਨਾ ਕਿਮਿਹੋਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ृਣੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤੋ ਨृਪ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਹਰਿਸਂਨਿਧੌ
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤਸ੍ਤੁ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਏਕਤਃ ਕਰ੍ਣਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਣਿਕੇਸ਼ਵਰ।
ਅਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜੋ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਰਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਮੇਕਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਯਸ਼੍ਚਾਰੋਪਯਤੇ ਨृਪ 7.3.13.
ਜੋ ਕੋਈ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਫੁੱਲ ਭੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ, ਰਾਜਾ—