ਤ੍ਵਦ੍ਬਲੇਨ ਮਹੇਸ਼ਾਨ ਨ ਕੋਪਿ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮੇष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੋਈ ਵੀ ਥਿਰਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਕਦਲੀਦਲਵਦ੍ਵਾਤਾਦ੍ਵੇਪਤੇ ਸਰਸਾਤਲਮ੍
ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝਿਲਮਿਲਾਉਂਦੇ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਕੰਬਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਦੇਹ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਮਮਾਸਾਧ੍ਯਂ ਨ ਕਿਂਚਨ
ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਤਸ੍ਯੇਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਤਮਮਨ੍ਯਤ
ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ।
ਮਹਾਵੀਰੋਸਿ ਰੇ ਭਦ੍ਰ ਮਮ ਸਰ੍ਵਗਣੇष੍ਵਿਹ 4.2.89.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ।
ਕੁਰੁ ਮੇ ਸਤ੍ਵਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਯ
ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਕਰ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।
ਤੇ ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯਵਮਂਤਵ੍ਯਾ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭੋਦਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ, ਜਾ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ।
ਹਰਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨਤਿਰਂਹਸਾ
ਹਰਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਤੁਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਮਿਤਾਨੁਗ੍ਰਾਨ੍ਗਣਾਨਨ੍ਨ੍ਯਾਨਵਾਸृਜਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸੈਨਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਕਰੋੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਕੇਚਿਤ੍ਤਦਨੁਗਾ ਜਾਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਯਯੁਃ
ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ, ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰਾਣਿ ਗਿਰੀਣਾਂ ਚ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦੁਤ੍ਪਾਟਿਤਾਨਿ ਵੈ
ਕੁਝ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਮਹਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਖਾਂਗਣਮ੍
ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਯਜਨ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਮਂਡਪਂ ਧ੍ਵਂਸਯਾਮਾਸੁਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕ੍ਰੋਧੋਦ੍ਧੁਰਾਗਣਾਃ ਅਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਹਵੀਂष੍ਯਨ੍ਯੇ ਪृषਦਾਜ੍ਯਂ ਪਪੁਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਹੋਰ ਨੇ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖਾ ਲਈਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਘੀ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦਧ੍ਵਂਸੁਰਨ੍ਨਰਾਸ਼ੀਂਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ਪਰ੍ਵਤਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍
ਕੁਝ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ।
ਕੇਚਿਤ੍ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਪੁष੍ਟਾਂਗਾ ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਚੂਰ੍ਣਯਨ੍ 4.2.89.੪੦ ਵ੍ਯਭਜਞ੍ਛਕਟਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪਸ਼ੂਨ੍ਕੇਚਿਦਜੀਗਿਲਨ੍
ਕੁਝ, ਪਕਿਆ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਯਜਨ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਦੇ; ਹੋਰ ਨੇ ਰਥ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਪਸ਼ੂ ਨਿਗਲ ਲਏ।
ਸ੍ਵਯਂ ਪਰਿਦਧੁਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੁਕੂਲਾਨਿ ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ
ਹੋਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਲਏ।
ਏਕੇਨ ਚ ਭਗੋ ਦੇਵਃ ਪਸ਼੍ਯਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਲੋਚਨਃ
ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਅੱਖ ਬਣਾਈ।
ਯਜ੍ਞਃ ਪਲਾਯਿਤੋ ਦृष੍ਟਃ ਕੇਨਚਿਨ੍ਮृਗਰੂਪਧृਕ੍
ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਯਜਨ ਫਰਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ।
ਏਕਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਯਾਂਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਨਾਸਿਕਾਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਇੱਕ ਨੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਬਾਹੁਯੁਗਲਂ ਤਥੋਤ੍ਪਾਟਿਤਵਾਨ੍ਪਰਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਅਰਯਮਨ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਾਯੋਰ੍ਵृषਣਂ ਪਾਰ੍षਦੋਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਾਸਲੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮੇ ਮਹੇਸ਼ੋ ਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ—
ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਂ ਹਵਿਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯੇਤ੍ਯਾ ਤਾਡਯਤ੍ਪਦਾ
ਉਥੇ ਭੋਗ ਪੂਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਵਾਮਯਾਮਾਸ ਬਹੁਸ਼ੋ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਹ੍ਯਧ੍ਵਰਾਹੁਤੀਃ 4.2.89.
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਲਟੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਖਾਧੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਾ ਧਾਰਣਵਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਮਥੈਸ੍ਤੇऽਵਹੇਲਿਤਾਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਣਦੇਖੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਬਹਿਰੁਦ੍ਗਿਰਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਚੇਸ਼ਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਉਡ੍ਡੀਯ ਗਿਰਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਕੌਤੁਕਮੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆ ਕੇ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਮਥਾਃ ਕਾਲਯਾਮਾਸੁਰਨ੍ਯਾਨਪਿ ਚ ਯਾਚਕਾਨ੍ ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਮਥਾਨੀਕਿਨੀ ਵृਤਃ
ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਵੀਰਭਦਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਇਆ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਭਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਪੁਰਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਦੇਖਿਆ—
ਗਣਾਃ ਪਸ਼੍ਯਤ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਗਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ—