ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸ ਰਾਜਾ ਹਰਿਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਮੇਘਗਂਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਨ੍ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਮਮ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਹੈ—
ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸਂਸਾਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਗਿਆਨਯੋਗ ਦਿਓ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਨਰਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨृਪ
ਰਾਜਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਸ ਨृਣਾਂ ਦੇਵ ਵਿਸ਼ੇषਾਚ੍ਚ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ।
ਅਪਿ ਚੇਤ੍ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸਿ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗਂ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਰਮਯੋਗ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਯਾਮਾਸ ਕੇਸ਼ਵਃ ॥ 7.3.13.
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਸੀ, ਸਮਝਾਇਆ।
ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਹृਦਯੋਂऽਬਰੀषੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਮਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਦਾ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਭਵ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹੋ।
ਯਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਮਾਮੇਕਾਮਰ੍ਚਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਵਸਤਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰੇ
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੱਚੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੋ ਧਰਾਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਯਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ੇ ਨृਪਾਰ੍ਬੁਦੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਨ੍ਰਪਾਰਬੁਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਜਾਗਰਂ ਯਃ ਸਦਾ ਨृਪ ਸ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਪਿਲਾਦਾਨੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰੇ 7.3.13.
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੈਸ਼ਠ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਕृष੍ਣੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਚਾਹੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ, ਜਦ ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਵਿਧਾਨਤਃ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧृषੀਕੇਸ਼ਂ ਨ ਸ ਭੂਯੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਜਤਨ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਏਕਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਰੋਤਿ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਏਕੋ ਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਵਾਹ ਲਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਤ੍ਯੇਕਃ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੋ ਹਿਮਾਲਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ੍ਵ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਿਮਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਤੁ ਭृਗੁਪਾਤੇਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਦੇਹਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥਕੇ
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਤੀਰਥਾ ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਪਾਤ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਃ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਮਾਨਵਃ 7.3.13.
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।