ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਯਾਗੋ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਮਹਾਜਨਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਨ।
ਭਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਚ ਯਾ ਦੇਵਿ ਤਵ ਤਤ੍ਰ ਸਭਰ੍ਤृਕਾਃ
ਤੇਰੀ ਭੈਣਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਇਤਿ ਦੇਵੀ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਸਤੀ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ,
ਉਵਾਚ ਚ ਭਵਤ੍ਵੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਏਵ ਮੇ 4.2.88.
ਕਹਿ ਉਠੀ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋਵੇ।'
ਦ੍ਰੁਤਮੇਵ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਰਣੌ ਸ਼ਰਣਂ ਤੇ ਮੇ ਦੇਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ, ਆਪਣੇ ਚਰਨ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਮਾ ਨਿषੇਧੀਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਯਾਸ੍ਯਮਿ ਪਿਤੁਰਂਤਿਕਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਅਥੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਦੇਵੀ ਮृਡਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਾਮਿਨਿ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਉਠ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਸੁਹਾਗਣ।'
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਅਪਿ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈ ਕਾਂਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਸ੍ਮਿ ਮਹਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹਾਂ।
ਏਤਤ੍ਸृਜਾਮਿ ਪਾਮ੍ਯਦ੍ਮਿ ਤ੍ਵਲ੍ਲੀਲਾਪ੍ਰੇਰਿਤੋਂਗਨੇ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੇਡ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਿਲਾ।
ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵੋਦਿਤਂ ਚੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪ੍ਯਾਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹਾਂਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨੋ ਮੇ ਚਰਣਦ੍ਵਂਦ੍ਵੇ ਤਵ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੇਗਾ।
ਸ਼ਂਭੁਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀਵਾਕ੍ਯਾਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ 4.2.88.
ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ।
ਮਚ੍ਛਕ੍ਤਿ ਧਾਰਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਸृਜੈਵਾਨ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਤੁਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਯਜਨ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਨਾਸ਼ੁ ਵਿਧੇਹਿ ਤ੍ਵਮृषੀਨਾਰ੍ਤ੍ਵਿਜ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਯਜਨ ਕਰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ।
ਪਿਤੁਰ੍ਯਜ੍ਞੋਤ੍ਸਵੋ ਨਾਥ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਮਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਸਮਾਰੋਹ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜ਼ਰੂਰ ਵੇਖਣਾ ਹੈ।
ਕਃ ਪ੍ਰਤੀਪਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਤੋ ਵਾ ਜਲਮੇਵ ਵਾ
ਕੌਣ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਮਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਭੂਤਨਾਯਕਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਯਿਯਾਸੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਰਯੇਤ੍ਪਂਗੁਵਾਸਰਃ
ਅੱਜ ਦਿਨ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਲੰਗੜਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੋ ਯੋਗੋ ਵਿਯੋਗੋਦ੍ਯ ਤਨੋऽਸ਼ੁਭਃ
ਅੱਜ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਜੋੜ ਹੈ; ਹੁਣ ਜੋ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਮਾ ਗਾ ਦੇਵਿ ਗਤਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਨਹਿ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਪੁਨਃ
ਅੱਜ ਨਾ ਜਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗੀ।
ਤਦਾ ਤਨ੍ਵਂਤਰੇਣਾਪਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਦਾਸਤਾਮ੍
ਇਸ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਮਨੋਵृਤ੍ਤਿਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਵਾ ਪੁਰੁषਂ ਤੁ ਵਾ 4.2.88.
ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਜੇ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਵੇ—
ਪਰਂ ਨ ਦੇਵਿ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਮਾਨਧਨੇਚ੍ਛੁਭਿਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਥਾ ਸਿਂਧੁਗਤਾ ਸਿਂਧੁਰ੍ਨ ਪੁਨਃ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਮੇ ਨਾਥੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਭਵਾਂਤਰੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਦੇਵੀ ਕੋਪਾਂਧੀਕृਤਲੋਚਨਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਈਆਂ, ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਨ ਨਨਾਮ ਮਹਾਦੇਵਂ ਨ ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ।
ਅਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਾਨਮਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਮਹੇਸ਼ ਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਨਾ ਕਰਕੇ,