ਅਥਵਾਸ੍ਤਾਮਿਯਂ ਵਾਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤਂ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਜੋ ਹੁਣ ਉਠੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪੂਰ੍ਵਮਿਵ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਰਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਵਾਂਤਿਕਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਹੇਤੁਰੇਵਾਯਂ ਯਤ੍ਪੁਂਜਾਤਂ ਤ੍ਰਯੀਤਲੇ
ਅਸਲ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵੈਦਿਕ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਾਲਂਕਾਰਂ ਸਮਾਨਂ ਚ ਸਾਨਂਦਮੁਖਪਂਕਜਮ੍ 4.2.88.
ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ।
ਵਿषਾਦੇ ਕਾਰਣਂ ਚੈਤਦ੍ਯਤੋ ਜਾਤਮਿਦਂ ਜਗਤ੍
ਇਹੀ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬਣਿਆ।
ਤਦੇਵ ਤਤ੍ਰ ਨੋ ਦृष੍ਟਂ ਭਵਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਭਵਾਪਹਮ੍
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਜੋੜਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਤਦੇਵ ਨਾਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਭੂਦਨ੍ਯਦੇਵ ਹਿ
ਉਥੇ ਉਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਉਭਰ ਆਇਆ।
ਤਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਚਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਦ੍ਰੁਹਿਣੇਨ ਯਯੇਤਤਃ
ਉਹ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਨਾਂ ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਅਤੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਦਧੀਚਿਨਾ ਸਮਂ ਕੇਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਮੁਖਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਯਾਗੋ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਮਹਾਜਨਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਨ।
ਭਗਿਨ੍ਯੋਪਿ ਚ ਯਾ ਦੇਵਿ ਤਵ ਤਤ੍ਰ ਸਭਰ੍ਤृਕਾਃ
ਤੇਰੀ ਭੈਣਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਇਤਿ ਦੇਵੀ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸਤੀ ਦਕ੍ਸ਼ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਸਤੀ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ,
ਉਵਾਚ ਚ ਭਵਤ੍ਵੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਏਵ ਮੇ 4.2.88.
ਕਹਿ ਉਠੀ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋਵੇ।'
ਦ੍ਰੁਤਮੇਵ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਠੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਰਣੌ ਸ਼ਰਣਂ ਤੇ ਮੇ ਦੇਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ, ਆਪਣੇ ਚਰਨ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਮਾ ਨਿषੇਧੀਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਯਾਸ੍ਯਮਿ ਪਿਤੁਰਂਤਿਕਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਅਥੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਦੇਵੀ ਮृਡਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਾਮਿਨਿ
ਫਿਰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਉਠ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਸੁਹਾਗਣ।'
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਅਪਿ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯੈ ਕਾਂਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਸ੍ਮਿ ਮਹਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹਾਂ।
ਏਤਤ੍ਸृਜਾਮਿ ਪਾਮ੍ਯਦ੍ਮਿ ਤ੍ਵਲ੍ਲੀਲਾਪ੍ਰੇਰਿਤੋਂਗਨੇ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੇਡ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਿਲਾ।
ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਿਵੋਦਿਤਂ ਚੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪ੍ਯਾਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹਾਂਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨੋ ਮੇ ਚਰਣਦ੍ਵਂਦ੍ਵੇ ਤਵ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੇਗਾ।
ਸ਼ਂਭੁਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀਵਾਕ੍ਯਾਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ 4.2.88.
ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ।
ਮਚ੍ਛਕ੍ਤਿ ਧਾਰਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵਾ ਸृਜੈਵਾਨ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਤੁਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਯਜਨ ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਨਾਸ਼ੁ ਵਿਧੇਹਿ ਤ੍ਵਮृषੀਨਾਰ੍ਤ੍ਵਿਜ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਯਜਨ ਕਰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ।
ਪਿਤੁਰ੍ਯਜ੍ਞੋਤ੍ਸਵੋ ਨਾਥ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਮਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਸਮਾਰੋਹ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜ਼ਰੂਰ ਵੇਖਣਾ ਹੈ।
ਕਃ ਪ੍ਰਤੀਪਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਸ਼੍ਚੇਤੋ ਵਾ ਜਲਮੇਵ ਵਾ
ਕੌਣ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਮਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਭੂਤਨਾਯਕਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਯਿਯਾਸੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਰਯੇਤ੍ਪਂਗੁਵਾਸਰਃ
ਅੱਜ ਦਿਨ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਲੰਗੜਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।