ਤਥਾਪਿ ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵੇਦੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਪਠ੍ਯਤੇ 4.2.87.
ਫਿਰ ਵੀ, ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯੋਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਿਸ਼ਾਯੁਧਃ
ਜੋ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਜ੍ਰ ਹਥਿਆਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੁਨਰਾਰਾਧ੍ਯ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪੈਕਾਮਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਲੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਬਲਂ ਤਸ੍ਯਾਖਿਲੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪਾਸ਼ਯਤਃ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਵੇਤ ਨੂੰ ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ।
ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਭਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਦੀ ਐੜੀ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਤਮਕ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਤਂ ਵਿਦਂਤਿ ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਵਾਰ੍ਤ੍ਵਿਜ੍ਯਂ ਭਜਂਤਿ ਯੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਰਗੇ ਜੋ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪੰਡਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਂਤਰ੍षਯੋਨ੍ਯੇਪਿ ਗੌਰਵਾਤ੍ਤਵ ਤੇ ਕ੍ਰਤੌ
ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਤਦਾ ਕ੍ਰਤੁਫਲਾਧੀਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਸਤਿ ਤਸ੍ਮ੍ਨਿਮਹਾਦੇਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮੈਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ,
ਯਥਾ ਜਡਾਨਿ ਬੀਜਾਨਿ ਨ ਫਲਂਤਿ ਸ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੂਰਖ ਬੀਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੇ,
ਅਰ੍ਥਹੀਨਾ ਯਥਾ ਵਾਣੀ ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਯਥਾ ਤਨੁਃ ।। 4.2.87.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਿਨਾ ਅਰਥ ਵਾਲੀ ਬੋਲੀ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਗਂਗਾਹੀਨਾ ਯਥਾ ਦੇਸ਼ਾਃ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨਾ ਯਥਾ ਗृਹਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਵੱਜਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਘਰ,
ਮਂਤ੍ਰਿਹੀਨਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਹੀਨਾ ਯਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੰਤਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਾਜ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਦੁਜਾਤੀ,
ਦਰ੍ਭਹੀਨਾ ਯਥਾ ਸਂਧ੍ਯਾ ਤਿਲਹੀਨਂ ਚ ਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸੰਧਿਆ ਜਾਂ ਤਿਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤਰਪਣ,
ਇਤ੍ਥਂ ਦਧੀਚਿਨਾਖ੍ਯਾਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਨ ਤਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾ ਚਿਂਤਾ ਤਵ ਮੇ ਕ੍ਰਤੋਃ
ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਕੀ ਸਬੰਧ ਹੈ?'
ਤਾਨਿ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਂਤਿ ਨਿਯਤਂ ਯਥਾਰ੍ਥਕਰਣਾਦਿਹ
ਜੋ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਯੇ ਚਾਥ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ ਚੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਪਰਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨਾਰ੍ਥਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਇਹੀ ਹੋਵੇ; ਸਰਵੋਚ ਗਵਾਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਫਲ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਜਡਾਨਿ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਨ ਫਲਂਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਨਾ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੂਰਖ ਹਨ ਅਤੇ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਜਡਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਬੀਜਾਨਿ ਕਾਲਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਵਾਤ੍ਮਨਃ 4.2.87.
ਮੂਰਖ ਬੀਜ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਨਾਲੋਕ੍ਯ ਪਰਿਤਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ 4.2.87.
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੇਣ ਤਾਰੇਣ ਵ੍ਯੋਮਸ਼ਬ੍ਦਗੁਣਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ 4.2.87.
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਸੁਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੈਰ੍ਨਨਂਦੇ ਚ ਵਸੁਧਾ ਵਵृਧੇ ਭृਸ਼ਮ੍ ਇਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇऽਥ ਮੁਨਿਃ ਕੈਲਾਸਂ ਨਾਰਦੋ ਯਯੌ
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਬਹੁਤ ਫਲ-ਫੂਲ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦ ਇਹ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਮੁਨੀ ਨਾਰਦ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ—
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਕੁਂਭਜ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸਕੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਕੁੰਭਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਮੁਨਿਰ੍ਗਗਨਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦ੍ਧਾਮ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਚਲ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਦੁਦ੍ਦਿष੍ਟਾਸਨਂ ਭੇਜੇ ਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਰੀਡਨਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਚੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਤਦੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯੇਨ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਮਾਣ ਉਵਾਚ ਹ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਦੇਵਦੇਵ ਤਵ ਕ੍ਰੀਡਾਖਿਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਗੋਲਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਾ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਖੇਡ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਃ ਕृष੍ਣੇਤਰਾ ਯਾ ਵੈ ਤਿਥਯਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਾਰਿਕਾਃ
ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਗੈਰ-ਕਾਲੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ, ਉਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਹਨ।