ਨ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤਪਸ੍ਵ੍ਯੇष ਕ੍ਵ ਤਪਃ ਕ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਧਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਅਸੌ ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਤਪਾਣਿਗ੍ਰਹ ਸ੍ਥਿਤਿਃ 4.2.87.
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਭਵਤ੍ਯੇष ਯਤੋ ਵੇਦੋ ਨ ਵੇਤ੍ਤ੍ਯਮੁਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤਾਤ੍ਸਂਤ੍ਰਾਣਨਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਕ੍ਵਾਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਲਯਪ੍ਰਿਯੇ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋਣ; ਪਰ ਇੱਥੇ, ਜੋ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਿ ਨ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਾਯੋ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਦਾ।
ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਯੇਤ ਸ੍ਥਾਣੁਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਯੋषਾਪਿ ਨ ਭਵੇਦੇष ਯਤੋਸੌ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਲਾਨਨਃ
ਉਹ ਔਰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਦਾਡ਼ੀ ਤੇ ਮੁੱਛਾਂ ਹਨ।
ਬਾਲੋਪਿ ਨ ਭਵਤ੍ਯੇष ਯਤੋऽਯਂ ਬਹੁਵਾਰ੍षਿਕਃ
ਉਹ ਬੱਚਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ਯੁਵਤ੍ਵਂ ਸਂਭਾਵ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਨੂਨਂ ਚਿਰਂਤਨੇ
ਇਸ ਲਈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨ੍ਸਂਹਰੇਤ੍ਪ੍ਰਾਂਤੇ ਤਥਾਪਿ ਚ ਨ ਪਾਤਕੀ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਅੰਤ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਹੋ ਧਾਰ੍ष੍ਟ੍ਯਂ ਮਹਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਜਟਿਲਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ 4.2.87.
ਅੱਜ ਇਸ ਜਟਾਧਾਰੀ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ ਗਈ ਹੈ!
ਏਵਂਭੂਤਾ ਭਵਂਤ੍ਯੇਵ ਮਾਤਾਪਿਤृਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਚਾਰਿਣੋऽਨਾਥਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਭਿਮਾਨਿਨਃ
ਅਨਾਥ ਆਪਣੇ ਮਨਮੱਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਮਾਤॄਣਾਂ ਸ੍ਵਭਾਵੋਯਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਗਰ੍ਵਭਾਜਨਮ੍
ਜਾਮਾਤਾਂ ਦੀ ਇਹੀ ਕੁਦਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਰਾਜਃ ਸ ਗਰ੍ਵਿष੍ਠੋ ਰੋਹਿਣੀਪ੍ਰੇਮਨਿਰ੍ਭਰਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ, ਰੋਹਣੀ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਸ੍ਯਾਹਂ ਗਰ੍ਵਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯੇਵ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਮੈਂ ਇਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤਥਾਸ੍ਯਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਨਹਾਨਿਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਇਜ਼ਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਟਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਦੇਵਾਨਾਜੁਹਾਵ ਸਵਾਸਵਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਭਵਂਤੁ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਾਨਾਨਯਂਤੁ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ।
ਮਹਾਕ੍ਰਤੂਪਦ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਯਜ੍ਞਪੂਰੁषਮੇਵ ਚ
ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆਓ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਧ੍ਵਰਃ 4.2.87.
ਫਿਰ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਾਂਸ੍ਤਤੋ ਵੇਧਾ ਵ੍ਯਾਜਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਯਾਤਾਨ੍ਸਤੀਸ਼੍ਵਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਨ੍
ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਲੋਕ, ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਤੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਹਿ ਸ਼ੁਭੋਦਰ੍ਕਮਿਚ੍ਛਨ੍ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਚੇਤਿ ਵੈ ਦਧੀਚਿਰੁਵਾਚ
ਦਕਸ਼ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਤੀਜਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨ ਚਾਸ੍ਤਿ ਤਵ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨ ਤਾਦृਙ੍ਨੇਦਸਿ ਪ੍ਰਾਯਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਦਾਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚੇਤ੍ਸਂਪਤ੍ਤਿ ਰੀਦृਸ਼ੀ
ਜੇ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰ ਲਓ; ਜੇ ਐਸੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮਂਤ੍ਰਾ ਵੈ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਜ੍ਞਪੁਮਾਨਸੌ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈष ਭृਗੁਰ੍ਵੈ ਕਰ੍ਮਕਾਂਡਵਿਤ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਨ, ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹਨ, ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਪੂषਾ ਭਗਸ੍ਤ੍ਵੇष ਇਯਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਇੱਥੇ ਪੂਸ਼ਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਭਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ਤਰੂਪਯਾ
ਤੇ ਤੂੰ ਸੁਭ ਅਰੰਭ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ।