ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਜੋ ਲਿੰਗ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ,
ਤਦੇਵ ਕਾਮਕृਨ੍ਨृਣਾਂ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮਿਹਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਹੀ ਲਿੰਗ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਾਮਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਰਹੇ।
ਸਂਸ੍ਨਾਸ੍ਯਤਿ ਨਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਕਾਮਕੁਂਡੇ ਤ੍ਵਦਾਸ੍ਪਦੇ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ।
ਸ ਵੈ ਕਾਮਕृਤਾਦ੍ਦੋषਾਦ੍ਯਾਮੀਂ ਨਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਯਾਤਨਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਮਕ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਾਮ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਭੋਗੇਗਾ।
ਕਾਮਤੀਰ੍ਥਾਂਬੁ ਸਂਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਵਿਲਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਕਾਮਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਞ੍ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਮਾਯਯੌ ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੰਭੂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਦਾ 4.2.85.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਕੁਂਡਕृਤਸ੍ਨਾਨੈਰ੍ਮਹਾਪਾਤਕਸ਼ਾਂਤਯੇ ਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਚ ਮੇਧਾਵੀ ਤੌ ਨਿष੍ਪਾਪੌ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਕਾਮਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਸਿਆਣਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਕਾਸ਼ੀਖਂਡ ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧੇ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਕਾਸੀ ਖੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਵੱਲੋਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕਥਯ ਦੇਵਦੇਵ ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਪਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮੇਸ਼ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਉਪਪਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਪਰਾ ਤਨੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਾਇਆ ਸੀ।
ਕृਤੋਪਨਯਨਃ ਸੋਥ ਬਾਲੋ ਗੁਰੁਕੁਲੇ ਵਸਨ੍
ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਤਦ੍ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਯਤ੍ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਭਜ੍ਯੇਤ ਨ ਪੁਰਾਤਨਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੇ।
ਮਮਾਂਗਯੋਗ੍ਯਂ ਨੋ ਗਾਢਂ ਨ ਸ਼੍ਲਥਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਬੈਠੇ—ਨਾ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਢਿੱਲਾ, ਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਮਮਾਰ੍ਥਂ ਪਾਦੁਕੇ ਕੁਰੁ
ਅਤੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੁੱਤੀਆਂ ਬਣਾਓ।
ਚਰ੍ਮਾਦਿਬਂਧਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੇ ਧਾਵਤੋ ਮੇ ਸੁਖਪ੍ਰਦੇ
ਚਮੜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੱਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਆਰਾਮ ਦੇਣ।
ਗੁਰੁਕਨ੍ਯਾਪਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰ ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਣੋਚਿਤੇ 4.2.86.
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਲਈ, ਟਵਸ਼ਟਰ ਵਾਂਗ ਬਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਬਣਾਓ।'
ਕੁਮਾਰੀ ਕ੍ਰੀਡਨੀਯਾਨਿ ਕੌਤੁਕਾਨਿ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
'ਮੈਨੂੰ ਖਿਡੌਣੇ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕੁੜੀ ਹਾਂ।'
ਗृਹੋਪਕਰਣਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮੁਸਲੋਲੂਖਲਾਦਿਕਮ੍
ਘਰ ਦੇ ਸਾਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੂਸਲ, ਓਖਲੀ ਆਦਿਕ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੀਠਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਅਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਧੋਏ ਨਾ ਹੋਣ, ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠਕਾਂ।
ਸੂਪਕਰ੍ਮਣ੍ਯਪਿ ਚ ਮਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰਨਂਦਨ
ਅਤੇ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਟਵਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਏਕਸ੍ਤਂਭਮਯਂ ਗੇਹਮੇਕਦਾਰੁਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਇਕੋ ਥੰਮ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਘਰ।
ਯੇ ਸਹਾਧ੍ਯਾਯਿਨੋਪ੍ਯਸ੍ਯ ਵਯੋਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਤੇਪਿ ਹਿ
ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ, ਜਾਂ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ (ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਏ)।
ਤਥੇਤਿ ਸ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਰਤੋਦ੍ਰਿਜੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਚ ਤੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕੋ ਮੇ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਕੌਣ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ?
ਅਂਗੀਕृਤ੍ਯ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਗੁਰੋਃ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ 4.2.86.
ਅਧਿਆਪਕ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਚਨ ਮਨ ਲਏ।
ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਧਰ੍ਮ ਏਕੋ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ ਹੈ।