ਮੁਨੇ ਨ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਮ ਪੂਜਕਃ
ਮੁਨੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਦਿਖਸ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਾਦृਕ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਨ ਮੇ ਦਾਨੈਸ੍ਤਾਦृਕ੍ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਨ ਮੇ ਮਖੈਃ
ਮੈਨੂੰ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਐਸਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਐਸਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਆਨਂਦਕਾਨਨਂ ਯੇਨ ਸ੍ਤੁਤਮੇਤਤ੍ਸੁਚੇਤਸਾ
ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਆਨੰਦ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਵ ਕਾਮਾਃ ਸਮृਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਯੁਰਾਨੁਸੂਯੇਯ ਤਾਪਸ
ਅਨਸੂਯਾ ਤਪਸਵੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਅਪਰਂ ਚ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਵਾਨਘ
ਹੁਣ ਦੱਸ, ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦੇਵਾਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ?
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵੇਵ ਹਿ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਤਪਸਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ੍ਯਤੀਹਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਵੀ ਠੰਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿष੍ਟੁਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਃ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਸਮ੍ 4.2.85.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮਹਾਪਰਾਧਵਿਧ੍ਵਂਸਿਨ੍ਨਂਧਕਾਰੇ ਸ੍ਮਰਾਂਤਕ
ਹੇ ਸ੍ਮਰਾਂਤਕ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯੋਗ੍ਰਭੂਤੇਸ਼ ਮृਡਾਨੀਸ਼ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ
ਹੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦਇਆ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ,
ਤਦਿਦਂ ਕਾਮਦਂ ਨਾਮ ਲਿਗਮਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ਧੂਰ੍ਜਟੇ
ਇਹ ਕਾਮਦਾ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਹੇ ਧੂਰਜਟ, ਇੱਥੇ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਜੋ ਲਿੰਗ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ,
ਤਦੇਵ ਕਾਮਕृਨ੍ਨृਣਾਂ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮਿਹਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਹੀ ਲਿੰਗ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਾਮਕ੍ਰਿਤ, ਕਾਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਜੋਂ ਰਹੇ।
ਸਂਸ੍ਨਾਸ੍ਯਤਿ ਨਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਕਾਮਕੁਂਡੇ ਤ੍ਵਦਾਸ੍ਪਦੇ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਾਮਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ।
ਸ ਵੈ ਕਾਮਕृਤਾਦ੍ਦੋषਾਦ੍ਯਾਮੀਂ ਨਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਯਾਤਨਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਮਕ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਾਮ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਭੋਗੇਗਾ।
ਕਾਮਤੀਰ੍ਥਾਂਬੁ ਸਂਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਵਿਲਯਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਕਾਮਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਞ੍ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਮਾਯਯੌ ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੰਭੂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਦਾ 4.2.85.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਕੁਂਡਕृਤਸ੍ਨਾਨੈਰ੍ਮਹਾਪਾਤਕਸ਼ਾਂਤਯੇ ਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਚ ਮੇਧਾਵੀ ਤੌ ਨਿष੍ਪਾਪੌ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਕਾਮਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਜੋ ਵੀ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਸਿਆਣਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਕਾਸ਼ੀਖਂਡ ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧੇ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸੋ ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਕਾਸੀ ਖੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਵੱਲੋਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕਥਯ ਦੇਵਦੇਵ ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਪਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮੇਸ਼ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਉਪਪਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਪਰਾ ਤਨੁਃ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਾਇਆ ਸੀ।
ਕृਤੋਪਨਯਨਃ ਸੋਥ ਬਾਲੋ ਗੁਰੁਕੁਲੇ ਵਸਨ੍
ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਤਦ੍ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਵਰਖਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਯਤ੍ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਭਜ੍ਯੇਤ ਨ ਪੁਰਾਤਨਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਨਾ ਟੁੱਟੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੇ।
ਮਮਾਂਗਯੋਗ੍ਯਂ ਨੋ ਗਾਢਂ ਨ ਸ਼੍ਲਥਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਬੈਠੇ—ਨਾ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਢਿੱਲਾ, ਤੇ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਮਮਾਰ੍ਥਂ ਪਾਦੁਕੇ ਕੁਰੁ
ਅਤੇ, ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੁੱਤੀਆਂ ਬਣਾਓ।
ਚਰ੍ਮਾਦਿਬਂਧਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੇ ਧਾਵਤੋ ਮੇ ਸੁਖਪ੍ਰਦੇ
ਚਮੜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪੱਟਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਆਰਾਮ ਦੇਣ।
ਗੁਰੁਕਨ੍ਯਾਪਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰ ਮੇ ਸ਼੍ਰਵਣੋਚਿਤੇ 4.2.86.
ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਲਈ, ਟਵਸ਼ਟਰ ਵਾਂਗ ਬਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਬਣਾਓ।'
ਕੁਮਾਰੀ ਕ੍ਰੀਡਨੀਯਾਨਿ ਕੌਤੁਕਾਨਿ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
'ਮੈਨੂੰ ਖਿਡੌਣੇ ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕੁੜੀ ਹਾਂ।'