ਤਤੋ ਵੈ ਕਲਿਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕਲਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਫਿਰ ਕਲੀਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸਮੀਪਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਚੰਦ੍ਰਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਵੀਰਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੀਰਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਘਾਤਕृਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਘਨੇਸ਼ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षਸ੍ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ 4.2.84.
ਹਰੀਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੋ ਭਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼ ਸਮੀਪਤਃ
ਫਿਰ ਪਰਬਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਰਬਤ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਵਿषਾਪਹਮ੍
ਉਥੇ ਕੰਬਲ ਆਸ਼ਵਤਾਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯੋਪਪਾਦਕਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਉਮਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕ੍ਯੁਦ੍ਧਰਣਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਠਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਪੁष੍ਕਰਿਣੀਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦਾਦੌ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਕृਤਮ੍
ਉਥੇ ਚਕ੍ਰਪੁਸ਼ਕਰਣੀ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੌਕਸਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਵੈ ਜਪਂਤਿ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਸੁਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਯੈਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਵੀਰ ਯੈਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ—
ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ਯੇ ਜਪਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਇष੍ਟਂ ਤੇਨ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ 4.2.84.
ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਤੇਨ ਵੈ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਮਣਿਕਰ੍ਣ੍ਯਂਬੁਭਿਰ੍ਯੇਨ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਰਦਾਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਮਣਿਕਰ੍ਣੀਜਲਂ ਯੇਨ ਸਂਪੀਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ—
ਤੇ ਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਹਾਪਰ੍ਵਸੁਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰੀਖਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਣ।
ਤੈਃ ਸੁਰਾਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮੁਖਾ ਮਖੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਮੇਤ, ਯੱਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਤੇਨੋਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਾਂਭਵੀਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।
ਤਪਾਂਸਿ ਤੇਨ ਤਪ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਦਿਨਾ ਚਿਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਭੂਰੀਣਿ ਮਖਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਕਈ ਯੱਗ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਵਿਪੁਲੇਤ੍ਰ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਪਂਚਕ੍ਰੋਸ਼੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ, ਪੰਜ ਕੋਸ ਲੰਬੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ,
ਦਾਨਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਤਪਸਾਮਪਿ 4.2.84.
ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਯਗ, ਤੇ ਤਪ—all ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਵੀ,
ਏਤੇषਾਮਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪਿ ਸਤ੍ਤਮ 4.2.84.
ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ,
ਇਤਿ ਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤੀਰ੍ਥਾਖ੍ਯਾਨਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਥਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਯਥਾਖ੍ਯਾਯਿ ਕਥਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਥਾ ਤੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਮਹੀਮਿਮਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਰਿਕਾਨਨਾਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਘੁੰਮਿਆ ਸੀ।