ਅਥ ਸਾਯਂ ਸਮਾਯਾਤੋ ਦਾਨਵੋ ਭੀषਣਾਕृਤਿਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਅਕਰਤੀ ਵਾਲਾ ਦਾਨਵ ਆ ਗਿਆ—
ਆਗਤ੍ਯ ਦਾਨਵੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਲਯਾਂਬੁਦਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਉਹ ਰੌਦ੍ਰ ਦਾਨਵ ਆਇਆ, ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ—
ਗृਹਾਣੇਮਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਇਹ ਦਿਵਯ ਰਤਨ ਲੈ ਲੈ—
ਦਾਸੀਨਾਮਯੁਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਸੁਂਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਿ, ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹੇ ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਦੇਵਾਂਗਾ—
ਗਂਧਰ੍ਵੀਣਾਂ ਨਰੀਣਾਂ ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੀਣਾਂ ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਮ੍
ਗੰਧਰਵੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਕਿੰਨਰੀਆਂ, ਸੈਂਕੜੇ-ਸੈਂਕੜੇ—
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਨਾਂ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਸ਼ਤਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵਰਮ੍
ਆਠ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ, ਤੇ ਸੌ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ—
ਯਾਵਤ੍ਸਂਪਤ੍ਤਿਸਂਭਾਰੋ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਨਾਂ ਗृਹੇषੁ ਵੈ
ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖਜਾਨਾ ਹੈ—
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮਤ੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਦਿਵਯ ਸੁਖ ਭੋਗੇਗੀ—
ਤ੍ਵਦਂਗਸਂਗਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਸੁਖਸਂਦੋਹ ਮੇਦੁਰਃ 4.2.82.
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਛੁਹਟ ਅਤੇ ਗਲਵੱਕੜੀ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ।
ਮਨੋਰਥਾਸ਼੍ਚਿਰਂ ਯਾਵਦ੍ਯਂ ਮੇ ਹृਦਿ ਸਮੇਧਿਤਾਃ
ਇਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਰਣੇ ਸਰ੍ਵਾਨਿਂਦ੍ਰਾਦੀਨ੍ਮृਗਲੋਚਨੇ
ਹਰਨੀਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਆਧਾਯਾਂਕੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਂ ਸ੍ਵੇ ਸੁष੍ਵਾਪੇਤਿ ਪ੍ਰਲਪ੍ਯ ਸਃ
ਉਹ ਆਖਿਆ, 'ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸੋ ਜਾ,' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ।
ਵਰਂ ਸ੍ਮਰਂਤੀ ਸਾ ਗੌਰ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਉਹ ਵਿਦਿਆਧਰ ਕੁਮਾਰੀ, ਆਪਣਾ ਵਰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿਚ ਰੱਖੀ।
ਆਹੂਯ ਤਂ ਨਰਵਰਂ ਵਰਂ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਂਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੇ, ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਵਰ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼ੂਲਂ ਤਦਂਕਾਦਾਦਾਯ ਗृਹਾਣੇਮਂ ਜਹਿ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚੋਂ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਰ।'
ਸਮਾਦਾਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ ਤਦਾ ਮਿਤ੍ਰਜਿਨ੍ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਵਾਮਪਾਦਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤਮਾਤਾਡ੍ਯ ਸ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਜਰ੍ਗਾਦ ਤਿष੍ਠ ਰੇ ਦੁष੍ਟ ਕਨ੍ਯਾਧਰ੍षਣਲਾਲਸ
ਉਹ ਚੀਕਿਆ, 'ਠਹਿਰ, ਝੂਠਾ! ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!'
ਇਤਿ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤ ਉਤ੍ਥਾਯ ਸ ਦਨੋਃ ਸੁਤਃ 4.2.82.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕਪਟਰੂਪੇਣ ਬਲਿਨਃ ਕੈਟਭਾਦਯਃ 4.2.82.
ਤੇਰੇ ਠੱਗੀ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਕੈਟਭ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤਵਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਣਾਞ੍ਜਹੌ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 4.2.82.
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ।
ਅਪਿ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਯਾਂ ਵੈ ਕਾਸ਼ੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍ ।। 4.2.82.
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਕਾਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਰਾਜ੍ਞੋਦਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ 4.2.82.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਰਾਣੀ ਗੱਲ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਵਾਚ ਅਵਧੇਹਿ ਧਰਾਨਾਥ ਕਥਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੱਸਾਂਗੀ।
ਪੁਰਾ ਪੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਦਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਮੁਖ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ।
ਚੀਰ੍ਣਂ ਚਾਥ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਨ੍ਨਲਕੂਬਰਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ, ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਜਨਮਿਆ — ਨਲਕੂਬਰਾ।
ਵਿਧਿਨਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਗੌਰੀ ਸਰ੍ਵਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਇੱਥੇ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍ष ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਘੜੇ ਦੇ ਉਪਰ,
ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਨਵੀਨਂ ਚ ਰਜਨੀਰਾਗਰਂਜਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਨਵੀਂ, ਟੁੱਟੀ ਨਾ ਹੋਈ ਟਾਹਲੀ ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਿੜਣ ਵਾਲੀ ਕੇਸਰ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ਼ੁਭਂ ਪਦ੍ਮਂ ਰਵਿਰਸ਼੍ਮਿਵਿਕਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਟਾਹਲੀ ਉੱਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ੁਭ ਕਮਲ ਰੱਖੋ।