ਮਹਾਪਾਤਕਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮੇ ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲੇ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਨਗਰੀ ਕਾਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਾਘਸਂਘਹृਤ੍ ।। 4.2.81.
ਕਾਸ਼ੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ; ਕਾਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਯਂ ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸਂਸਾਰਤੋ ਭਯਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਡਰ ਹੈ,
ਜਂਤੂਨਾਂ ਕਰ੍ਮਬੀਜਾਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਦੇਹਵਿਸਰ੍ਜਨੇ
ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕਰਮ ਦੇ ਬੀਜ ਹਨ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਤਾਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰੇ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਿਤਿ ਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਵਹਾਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉੱਤਰ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਰੁਦ੍ਰਜਪਾਸਕ੍ਤਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾਥ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਲਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਪੁਨਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈ ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤੈਰਨੇਕਧਾ
ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵੈਦਿਕ ਰੁਦ੍ਰ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰੇਮਵਚਨਂ ਹਰਿਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ,
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਕृਪਯਾਨੁਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਪੀਠਨਿषੇਵਣਾਤ੍ 4.2.81.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਪੀਠ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਿਘਲ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੇਂਦ੍ਰਃ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧੋऽਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਥੇ, ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯੋ ਨਾਰਦਾਦਯਃ
ਤਦ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ
ਅਤਰ੍ਪਯਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ਯਧੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ ਦਿਵਯ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਂਧੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਧਰਮਾਂਧੁਰ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ—
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਸਿਂਹਗੇ ਗੁਰੌ
ਨਰਮਦਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੌਤਮੀ, ਸਿੰਘਗਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਤੇ—
ਮਾਨਸੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਰਿਕੇ ਸਾਗਰੇ ਤਥਾ
ਮਾਨਸਸਰੋਵਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਦਵਾਰਕਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵੀ—
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਸੂਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਗੌਰੀਮਹਾਹ੍ਰਦੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਸੂਕਰ ਖੇਤਰ ਤੇ, ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਗੌਰੀ ਦੇ ਮਹਾਂਸਰੋਵਰ ਤੇ—
ਤੀਰ੍ਥਦ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਂਤੇ ਸਿਸ੍ਨਾਸੂਨ੍ਪਿਤਰੋ ਨਰਾਨ੍ 4.2.81.
ਉਹ ਦੋ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪਿਤਰ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾਮਹਸਮੀਪੇ ਵਾ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤੋਥ ਵਾ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਧਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਧਰ੍ਮਕੂਪੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਕੂਏ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ—
ਯਥਾ ਗਯਾਯਾਂ ਤृਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਿਂਡਦਾਨੇ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਗਯਾ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਿਤਾਮਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਃ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾਸ੍ਤੈਃ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਨਿष੍ਪਾਪੋਭੂਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਾਰੋ ਮਹਿਮਾ ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕੁਂਭਜ
ਕੁੰਭਜਾ, ਉਸ ਧਰਮ-ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਕਾਕਿਣੀ ਮਾਤ੍ਰਂ ਯਚ੍ਛੇਤ੍ਪਿਤृਮੁਦੇ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੇਵਲ ਕਾਕਿਨੀ ਜਿਤਨਾ ਦਾਨ ਕਰੇ—
ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਯਤਿਨੋਥ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਜਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ—