ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕृਤਂਯੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਕੀ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ,
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧੀਮਾਨ੍ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨ ਮੁੜ ਇਸ ਵਿਚ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਸਕੰਦਾ, ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸ; ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿਖਾ।
ਆਕਰ੍ਣਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਥਾ ਦੇਵੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੁਣ ਕਿ ਦੇਵ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਅਪਾਨੁਨੁਤ੍ਸੁਸ੍ਤਦ੍ਯਾਹਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਗਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਹੌषਧਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਭੈਰਵਸ੍ਯਾਪਿਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰਾਦਪਤਦ੍ਵੈਧਸਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਭੈਰਵ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸੀਮਾਨਮਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨਂਦਵਨਸ੍ਯ ਹਿ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਨੰਦ ਬਾਗ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੀ,
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਹਾਪਾਪਜੁषਾਮਪਿ
ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ,
ਮਹਾਪਾਤਕਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮੇ ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲੇ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਨਗਰੀ ਕਾਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਾਘਸਂਘਹृਤ੍ ।। 4.2.81.
ਕਾਸ਼ੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ; ਕਾਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਯਂ ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸਂਸਾਰਤੋ ਭਯਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਡਰ ਹੈ,
ਜਂਤੂਨਾਂ ਕਰ੍ਮਬੀਜਾਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਦੇਹਵਿਸਰ੍ਜਨੇ
ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕਰਮ ਦੇ ਬੀਜ ਹਨ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਤਾਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰੇ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਿਤਿ ਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਵਹਾਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉੱਤਰ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਰੁਦ੍ਰਜਪਾਸਕ੍ਤਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾਥ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਮਹਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਲਗ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਪੁਨਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈ ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤੈਰਨੇਕਧਾ
ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵੈਦਿਕ ਰੁਦ੍ਰ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰੇਮਵਚਨਂ ਹਰਿਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ,
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਕृਪਯਾਨੁਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਪੀਠਨਿषੇਵਣਾਤ੍ 4.2.81.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਪੀਠ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਿਘਲ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੇਂਦ੍ਰਃ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧੋऽਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਥੇ, ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯੋ ਨਾਰਦਾਦਯਃ
ਤਦ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ
ਅਤਰ੍ਪਯਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ਯਧੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ ਦਿਵਯ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਂਧੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਧਰਮਾਂਧੁਰ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ—
ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਗੌਤਮ੍ਯਾਂ ਸਿਂਹਗੇ ਗੁਰੌ
ਨਰਮਦਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੌਤਮੀ, ਸਿੰਘਗਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਤੇ—
ਮਾਨਸੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਰਿਕੇ ਸਾਗਰੇ ਤਥਾ
ਮਾਨਸਸਰੋਵਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਦਵਾਰਕਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵੀ—