ਇਤ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਂ ਸਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਵੈ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਚਾਰਯਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀ।
ਨਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ਪੋष੍ਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰੇ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਪਿ ਕੁਮਾਰਿਕਾਃ
ਗੰਧ, ਮਾਲਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰੀ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨੋਰਥਾਵਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵੈਰੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰੇ।
ਤਾਰਿਣੀਂ ਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਸ੍ਯ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍
ਪਤਿਵਰਤਾ ਇਸ ਦੁੱਖਾਂ ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਤਾਰਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੀ ਪਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਾਢ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਧਿਕਮ੍
ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸੁਭਗਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚ ਧਨਾਢ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਰਿਦ੍ਰਿਣੀ
ਅਸੁਭਾਗਨ ਸੁਭਾਗਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗਰੀਬ ਔਰਤ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਚ ਸ਼ੁਭਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਭਤੇ ਸੁਚਿਰਾਯੁषਮ੍ 4.2.80.
ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮੀ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਯੋ ਮਨੋਰਥੋ ਯਸ੍ਯ ਸ ਤਂ ਤਂ ਵਿਂਦਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਪੱਕੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਾ
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ।
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੇ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ,
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸਮਰ੍ਚ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼ਾ ਵਿਘ੍ਨਜਿਤਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਾਸ਼ਾਪੂਰ੍ਤਿਕਾਰਿਣਾ
ਆਸ਼ਾ, ਵਿਘਨਜਿਤ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ,
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਗਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਨਤ੍ਵਾ ਦੂਰਂਗਤਾਨਪਿ
ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤਿਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਕਾਂਚਨੀਪ੍ਰਤਿਮਾ ਤਵ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ
ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਵ੍ਰਤੀ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦ੍ਵਯਮ੍ 4.2.80.
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵਰਤੀ ਆਪਣੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਤਤਃ ਪੁਲੋਮਜਾ ਦੇਵਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪੁਲੋਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਸੁਣਿਆ,
ਅਰੁਂਧਤ੍ਯਾ ਵਸਿष੍ਠੋਪਿ ਲਬ੍ਧੋऽਤ੍ਰਿऽਨਸੂਯਯਾ
ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਨਸੂਯਾ ਨੇ ਅਤ੍ਰੀ ਨੂੰ।
ਸੁਨੀਤੇਦੁਰ੍ਭਰ੍ਗਤ੍ਵਂ ਚ ਪੁਨਰਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਰਤਾਦ੍ਗਤਮ੍
ਸੁਨੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਵਰਤ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਈ।
ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕृਤਂਯੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਕੀ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ,
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧੀਮਾਨ੍ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨ ਮੁੜ ਇਸ ਵਿਚ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਸਕੰਦਾ, ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸ; ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਵਿਖਾ।
ਆਕਰ੍ਣਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਥਾ ਦੇਵੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੁਣ ਕਿ ਦੇਵ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਅਪਾਨੁਨੁਤ੍ਸੁਸ੍ਤਦ੍ਯਾਹਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ ਗਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਹੌषਧਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਭੈਰਵਸ੍ਯਾਪਿਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰਾਦਪਤਦ੍ਵੈਧਸਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਭੈਰਵ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਤੋਂ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸੀਮਾਨਮਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨਂਦਵਨਸ੍ਯ ਹਿ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਨੰਦ ਬਾਗ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੀ,
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਹਾਪਾਪਜੁषਾਮਪਿ
ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ,