ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਰਾਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹੇਲਯਾऽਰ੍ਬੁਦਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਹੇਲਯਾऽਰ੍ਬੁਦਮਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸ਼ਾਂਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਚੁੱਪਚਾਪ, ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟੋ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸ ਪਏ।
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਸ੍ਤੁਵਂਸ੍ਤੇ ਵੈਦਿਕੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ 7.3.11.
ਸਾਰੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਹਿ ਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਾਰਿਆਂ ਮੁਨਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।
ਯੁਗਪਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੇਵ ਜਾਯਤਾਂ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਇਕੱਠੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਤੇषਾਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਜਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਏਕਂ ਕੋਟਿਮਯਂ ਲਿਂਗਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜ
ਹੇ ਵੱਛ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦृष੍ਟੇ ਫਲਂ ਨृਣਾਂ ਜਾਯਤੇ ਕੋਟਿਲਿਂਗਜਮ੍
ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਰੋੜ ਲਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਹਸਾ ਲਿਂਗਮੁਦ੍ਗਤਮ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਲਿੰਗ ਉੱਭਰ ਆਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੀ।
ਮਾਘਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਸ਼੍ਚੈਨਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ—
ਸਰ੍ਵਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਰਾ ਫਲ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਿਲੇਗਾ।
ਫਲਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤਸ੍ਯ ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸਮਂ ਭਵੇਤ੍ 7.3.11.
ਉਸਦਾ ਫਲ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਂਧਧੂਪਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ—
ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਨृਪ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਨॄਣਾਂ ਰੂਪਸੌਭਣ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਪੁਰ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਾ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਪੁ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਪਸਰਾ ਸੀ।
ਪੁਰਾऽऽਸੀਤ੍ਕਾਚਿਦਾਭੀਰੀ ਵਿਰੂਪਾ ਵਿਕृਤਾਨਨਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਆਭੀਰੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਅਸੁੰਦਰ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਫਲਮਾਦਾਤੁਂ ਭ੍ਰਮਮਾਣਾऽਰ੍ਬੁਦਾਚਲੇ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਤੇ ਫਲ ਲੈਣ ਲਈ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰਂਗੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਲਈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵੀ ਦਿਵ੍ਯ ਹੋ ਗਏ।
ਸਾ ਸਂਜਾਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਬਦਲ ਗਈ।
ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਖੇਡਣ ਲਈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਨਿਗਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਵੇਖਿਆ।
ਦੇਵੀ ਵਾ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਤੁ ਵਾ
ਕੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਨਾਗਕਨਿਆ, ਜਾਂ ਸਿੱਧਾ, ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਧਰੀ?
ਮਨੋ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਸੁਭ੍ਰੂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਪਦ੍ਮਨੇਤ੍ਰਯਾ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਭੌਂਹਾਂ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੁਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।