ਮਧੁਰਂ ਮृਦੁਲਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਮਿੱਠਾ, ਨਰਮ, ਸੱਚਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਸਪਸ਼ਟ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਵਾਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਦੇਵੋਤਿਵਿਸ੍ਮਯਾਪਨ੍ਨੋ ऽਵਰ੍ਣਯਤ੍ਪੀਠਗੌਰਵਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੀਠ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਭੋਗਭਵਨਮਨਰ੍ਘ੍ਯਮਣਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਵੀ ਇਕ ਆਨੰਦ ਮਹਿਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੌੜੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਪਿਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਅਸਮਾਨੀ ਪੰਛੀ ਉਸ ਮਹਿਲ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਲਾਸਾਖ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਖੇਡ ਨਾਮਕ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ,
ਮੋਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿਲਾਸਸ੍ਯ ਕਲਸ਼ੋ ਯੈਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਖੇਡ ਦੇ ਕਲਸ਼ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹਨ,
ਦੂਰਤੋਪਿ ਪਤਾਕਾਪਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਸਾਦਮੂਰ੍ਧਗਾ
ਮੇਰੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀ ਝੰਡਾ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਭੂਮਿਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਮਿषੇਣ ਹਿ 4.2.79.
ਉਹ ਮਹਿਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਮਹਿਲ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਥਾਵਰਾਂਤਾਨਿ ਯਤ੍ਰ ਰੂਪਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਤੱਕ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਸੌਧੋ ਮੇਖਿਲੇ ਲੋਕੇ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਨਿਰ੍ਵृਤੇਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਕੰਧਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਮਹਲ ਹੈ ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਮਮ ਸਰ੍ਵਗਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਾਸਾਦੋਯਂ ਪਰਾਸ੍ਪਦਮ੍ ਅਮੂਰ੍ਤਂ ਤਦਹਂ ਮੂਰ੍ਤੋ ਭੂਯਾਂ ਭਕ੍ਤਕृਪਾਵਸ਼ਾਤ੍
ਮੈਂ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਇਹ ਮਹਿਲ ਮੇਰਾ ਉੱਚਤਮ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਥੇ ਆਕਾਰ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਧਾਮ ਤਦ੍ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਮਂਡਪੋਸ੍ਤਿ ਮੇ
ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਸੁਭਾਗ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ; ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਇਕ ਮੰਡਪ ਉਥੇ ਹੈ।
ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਕਾਲਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਲਃ
ਉਥੇ ਸਮਾਂ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਅੱਖ ਝਪਕਣ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਂਡਪਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਉਹ ਸਥਾਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਮੁਕਤੀ ਮੰਡਪ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਪ੍ਯੇਕਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਂਡਪੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਂਡਪੇ ਯਸ੍ਤੁ ਜਪੇਦੇਕਂ षਡਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਗਂਗਾਂਭਸਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਯੋ ਜਪੇਚ੍ਛਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੌ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਸਕृਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਂਡਪੇ 4.2.79.
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਦੱਖਣੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸੇਤਿਹਾਸਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਤਿष੍ਠੇਦਿਂਦ੍ਰਿਯਚਾਪਲ੍ਯਂ ਯੋ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृਤੀ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਥੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਣਤੋਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਹਵਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੌ ਪੱਤਝੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਮਿਤਂ ਕृष੍ਣਲਕੇਨਾਪਿ ਯੋਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਂਡਪੇ
ਮੁਕਤੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਇਕ ਛੋਟਾ ਕਾਲਾ ਤਿਲ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ—
ਤਤ੍ਰੈਕਂ ਜਾਗਰਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇਪਿ ਯਃ
ਉਥੇ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਨ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕੱਟੀ—
ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ—
ਪ੍ਰਯਾਣਂ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਂਡਪੇ
ਜਿਸ ਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਉਥੇ ਮੁਕਤੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ—
ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਸਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਪ੍ਯਾਂ ਸਹੋਮਯਾ
ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਰਦਾ ਰਹਾਂ—
ਤਜ੍ਜਲਕ੍ਰੀਡਨਸ੍ਥਾਨਂ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਪੁਰੋਭਾਗੇ ਮਮ ਸ਼ृਂਗਾਰਮਂਡਪਃ 4.2.79.
ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ-ਮੰਡਪ ਹੈ—
ਮਦਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੁਕੂਲਾਨਿ ਸ਼ੁਚੀਨ੍ਯਹੋ
ਉਥੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਾਫ ਕੱਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰੇ—
ਨਾਨਾ ਨੇਪਥ੍ਯਵਸ੍ਤੂਨਿ ਪੂਜੋਪਕਰਣਾऽਨ੍ਯਪਿ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਹੋਰ ਪੂਜਾ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—