ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਯਘਾਨ੍ਯੇਵ ਮਹਾਂਤ੍ਯਪੀਹ ਧਰ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਚਾਂ ਸਕृਦੇਵ ਕੁਰ੍ਵਨ੍
ਇੱਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਲਵੇ—
ਪਤ੍ਰੇਣ ਪੁष੍ਪੇਣ ਜਲੇਨ ਦੂਰ੍ਵਯਾ ਯੋ ਧਰ੍ਮਧਰ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਮਰ੍ਚਯਿष੍ਯਤਿ
ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਦੁਰਵਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ—
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵਿਭੇष੍ਯਂਤਿ ਕृਤੈਨਸੋ ਯੇ ਭਯਂ ਨ ਤੇषਾਂ ਭਵਿਤਾ ਕਦਾਚਿਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਡਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਯਦਤ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਹਿ ਧਰ੍ਮਪੀਠੇ ਨਰਾ ਦ੍ਯੁਨਦ੍ਯਾਂ ਕृਤਮਜ੍ਜਨਾਸ਼੍ਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਭੀ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾष੍ਟਮੀ ਤਿਥੌ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਉਪੋषਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚ ਯੇ ਵੈ ਤ੍ਵਦੁਦੀਰਿਤਾਮਿਮਾਂ ਨਰਾਃ ਪਠਿष੍ਯਂਤਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੀ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ—
ਪੁਨਰ੍ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਂ ਦਦੇ ਤੇਜੋਨਿਧੇਰ੍ਨਂਦਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜ
ਤੂੰ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਜ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯਪੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਨੋਰਥਾਭਿਦਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਉਚਾਰਣ—
ਆਨਂਦਬਾष੍ਪਸਲਿਲਰੁਦ੍ਧਕਂਠਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈ ਸੀ—
ਅਥ ਤਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਸੌਖ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਛੂਹ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਧਰਮ ਰਾਜਾ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ ਬ੍ਰਾਧ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵ ਦੇਵਮੁਮਾਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸਿ ਯਦੀਸ਼ਾਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ—
ਯਂ ਨ ਵੇਦਾ ਵਿਦੁਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨ ਚ ਤੌ ਵੇਦਪੂਰੁषੌ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੇਦ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ—
ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਾਂਡਜ ਡਿਂਭਾਨਾਮਮੀषਾਂ ਮਧੁਰਬ੍ਰੁਵਾਮ੍
ਇਹ ਸ੍ਰੀਕੰਠ ਅਤੇ ਅੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ—
ਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿਹੀਨਾਨਾਮਿਤਿਹਾਸ ਕਥਾਵਿਦਾਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—
ਏਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਿਸਮਯੇ ਆਮਯੇਨ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ—
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਾਮਨਾਥਾਨਾਂ ਸਦਾ ਮਨ੍ਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ,
ਇਤਿ ਧਰ੍ਮਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰੋਪਕृਤਿਨਿਰ੍ਮਲਮ੍ 4.2.79.੧
ਇਹ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ,
ਉਵਾਚ ਧਰ੍ਮੇਤਿ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ਼ੁਕਸ਼ਾਵਾਨਿਦਂ ਵਚਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਸ਼ਾਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ:
ਕੋ ਵਰੋ ਭਵਤਾ ਦੇਯੋ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ ਪਰਿਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਧਰਮੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤੇ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ:
ਇਤੋਪਿ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਯਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵੇਪਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਜਦੋਂ ਪਸ਼ੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਲਾਭਾਃ ਸਂਤੂਦ੍ਯਮਵਤਾਂ ਗਿਰੀਸ਼ੇਹ ਪਰਃ ਸ਼ਤਾਃ
ਗਿਰੀਸ਼, ਜੋ ਉੱਦਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਉੱਚੇ ਲਾਭ ਹੋਣ!
ਯਦੇਤਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਨਾਥ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰਮ੍
ਹੇ ਨਾਥ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਲ ਭਰ ਦਾ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਜਨ੍ਮਕੋਟੀਨਾਂ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਨੋਤ੍ਰ ਪਰਿਸ੍ਫੁਰੇਤ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।
ਦੇਵਯੋਨਿਰਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਚਿਰਮਸ੍ਮਾਭਿਰੀਸ਼ਿਤਃ
ਹੇ ਈਸ਼, ਅਸੀਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਆਸੁਰੀ ਦਾਨਵੀ ਨਾਗੀ ਨੈਰ੍ऋਤੀ ਚਾਪਿ ਕੈਨ੍ਨਰੀ
ਅਸੀਂ ਆਸੁਰ, ਦਾਨਵ, ਨਾਗ, ਨੈਰਿਤ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ ਵੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਨਰਤ੍ਵੇ ਭੂਪਤਿਤ੍ਵਂ ਚ ਪਰਿਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਨੇਕਸ਼ਃ 4.2.79.
ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਨਾ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਵਨੇ ਵਨੌਕਸੋ ਜਾਤਾ ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਗ੍ਰਾਮਵਾਸਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਬਣੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀ ਬਣੇ।
ਸੁਖਿਨੋਪਿ ਵਯਂ ਜਾਤਾ ਦੁਃਖਿਨੋ ਵਯਮਾਸ੍ਮ ਚ
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਦੁੱਖੀ ਵੀ ਹੋਏ।