ਮਮਾਪਿ ਯੇਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਸਮਰੇ ਜਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ 4.2.78.
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਮਘਹृਤ੍ਪਿਤृਪ੍ਰੀਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਿਕਰਣਂ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋਪ੍ਯਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋਪਿ ਹਿ ਯਤ੍ਰਾਪੁਰ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਂਸਾਰਮੋਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਲ੍ਲਿਂਗਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਦੁਰ੍ਦਮੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਰਦਮ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਾਵਿਰ੍ਭਾਵਂ ਚ ਸੁਂਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਧਰ੍ਮਪੀਠਂ ਤਦੁਦ੍ਦਿष੍ਟਮਤ੍ਰਾਨਂਦਵਨੇ ਮਮ
ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮਪੀਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਨੰਦਵਨ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਮਃ ਪਰਮਸਂਯਮੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਯਮੀ ਯਮ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਜਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਭ੍ਰਾਵਕਾਸ਼ਕਃ
ਜਦੋਂ ਸਰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ; ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠਾਂ।
ਪਾਦਾਗ੍ਰਾਂਗੁष੍ਠਭੂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੀ ਬਹੁਕਾਲਂ ਸ ਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਸਮੀਰਾਭ੍ਯਵਹਰ੍ਤਾਸੀਦ੍ਬਹੁਦਿष੍ਟਂ ਸਦਿष੍ਟਵਾਨ੍ 4.2.78.
ਉਹ ਸਿਰਫ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੀਮਿਤ੍ਥਂ ਸ ਨਿਨਾਯ ਤਪਸ਼੍ਚਰਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋਹਂ ਤਸ੍ਯ ਤਪਸਾ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਸ੍ਥਿਰਚੇਤਸਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਟਃ ਕਾਂਚਨਸ਼ਾਖਾਖ੍ਯੋ ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਤਾਪਸਂਤਤਿਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਂਚਨਸ਼ਾਖਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਲੜੀ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਿਆ।
ਮਂਦਮਦ ਮਰੁਲ੍ਲੋਲ ਪਲ੍ਲਵੈਃ ਕਰਪਲ੍ਲਵੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਪੱਤੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਮਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਸਤ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਾਨੁਰਾਗੈਃ ਸੁਰਭਿਭਿਃ ਸ੍ਵਾਦੁਭਿਸ਼੍ਚ ਪਚੇਲਿਮੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਜਤਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਤਦਧਸ੍ਤਾਤ੍ਪਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਮਹਂ ਤਪਨਾਂਗਜਮ੍
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਮੈਂ ਤਪਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਪਸ੍ਤੇਜੋਭਿਰੁਦ੍ਯਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਧੀਕृਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਖ੍ਯਾਂਕਿਤਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਾਤਿਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ ਵੱਡੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ੀਕृਤ੍ਯੇਵ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਤਪ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਅਲਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤ 4.2.78.
ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਾਫੀ ਤਪ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ।
ਚਕਾਰ ਸ੍ਤਵਨਂ ਚਾਪਿ ਪਰਿਹृष੍ਟੇਂਦ੍ਰਿਯੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿਚ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਨਾਂ ਨਮੋਨਮਃ ਕਾਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਯ
ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਰੂਪਾਯ ਸਮਸ੍ਤਰੂਪਿਣੇ ਪਰਾਣੁਰੂਪਾਯ ਪਰਾਪਰਾਯ
ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਅਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗੁਣਾਤ੍ਮਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗੁਣਵਰ੍ਜਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮ੍
ਤੂੰ ਆਪ ਤਾਂ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਦ ਪ੍ਰਦੋਸਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਨਂਤਸ਼ਕ੍ਤੇ
ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਅਨੰਤ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਤ੍ਵਂ ਜਗਦੇਵਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਜਗਦੇਕਬਂਧੋ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪ ਦੁਨੀਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਏਕਲਾ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ।
ਮृਡਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਰ੍ਤ੍ਮਗੇषੁ ਤ੍ਵਮੇਵ ਭੀਮੋऽਸ਼੍ਰੁਤਿਵਰ੍ਤ੍ਮਗੇषੁ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹੀ ਮ੍ਰਿਡਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹੀ ਭੀਮ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ੂਲੀ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਵਿਨਮ੍ਰਚੇਤੋ ਵਚਸਾਂ ਸ਼ਿਵੋਸਿ
ਤੂੰ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਨਿਮਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਹੀ ਵਚਨ ਵਿਚ ਸ਼ੁਭ ਹੈਂ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਂਕਰ ਸ਼ਾਂਤਸ਼ਂਭੋ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਚਂਦ੍ਰਕਲਾਵਤਂਸ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਲ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।