ਪਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਤਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤਚ੍ਚ ਰਕ੍ਤਮਯਂ ਬਭੌ
ਉਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਤ ਡਿੱਗਿਆ, ਜੋ ਲਾਲੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਦ੍ਧੋऽਹਮਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤੋ ਨृਤ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜਦ ਉਸਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਸਿਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਉਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਮਾਪਨ੍ਨਂ ਸਾਗਰਾ ਅਪਿ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹਿਲ ਗਏ ਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਨृਤ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ—
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਮਨਿषੂਦਨਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਅਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੇਣ ਸ਼ਂਭੁਨੋਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਜਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਰਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਤਂ ਯਤੋ ਮਮ
ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਲਹੂ ਪਿੱਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਧਰ੍षਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜ ਨृਤ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਾ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਾਂਗੁष੍ਠਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ 7.3.10.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਰਜਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ।
ਤਤੋ ਮਂਕਣਕਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰਾਨ੍ਮਮ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੰਕਣਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵੇਖੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ।'
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਛ-ਧਾਰੀ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤ ਏਤਨ੍ਮੇ ਹृਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਯੋ ਮੇ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਹ ਤਾਕਤ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੈ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨृਤ੍ਯਾਧਿਕ੍ਯਂ ਯਤਃ ਕृਤਮ੍
ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਨੱਚਣ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਯੋਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵਣਗੇ।
ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਚਿਰਕਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰ ਗਂਗਾਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੋਃ ਸਂਗਮੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਇੱਥੇ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗਮ ਤੇ—
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਯੇऽਤ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੇ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ॥ 7.3.10.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨਵਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਰਾਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੋऽਨ੍ਯਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹੇਲਯਾऽਰ੍ਬੁਦਮਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਹੇਲਯਾऽਰ੍ਬੁਦਮਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸ਼ਾਂਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਚੁੱਪਚਾਪ, ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟੋ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸ ਪਏ।
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਸ੍ਤੁਵਂਸ੍ਤੇ ਵੈਦਿਕੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ 7.3.11.
ਸਾਰੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦਕ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਹਿ ਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸਾਰਿਆਂ ਮੁਨਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।