ਯਸ੍ਤੁ ਕੇਦਾਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਗੇਹਾਦਰ੍ਧਪਥੇਪ੍ਯਹੋ
ਜੋ ਕੋਈ ਘਰ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਰਾਹ ਤੇ ਵੀ ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ—
ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਉਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰਤ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਕੈਦਾਰੀਂ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਵਾਰਾਣਸੀਮਗਾਤ੍
ਫਿਰ ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿ ਚੈਤ੍ਰਂ ਸਦਾ ਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਮਹਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹਰ ਸਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਜੀਵਾਂਗਾ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤੇਨ ਯਾਤ੍ਰਾਃ ਕृਤਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ षष੍ਟਿਰੇਕਾਧਿਕਾ ਮੁਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਇਕਸਠ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪੁਨਰ੍ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਸ ਵੈ ਚਕ੍ਰੇ ਮਧੌ ਨਿਕਟਵਰ੍ਤਿਨਿ
ਫਿਰ, ਬਸੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਤਪੋਧਨੈਸ੍ਤਨ੍ਨਿਧਨਂ ਸ਼ਂਕਮਾਨੈਰ੍ਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋਪਿ ਨ ਤਦੁਤ੍ਸਾਹਭਂਗੋਭੂਦ੍ਦृਢਚੇਤਸਃ 4.2.77.
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਪੱਕਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਚੇਤਸ੍ਕੇ ਵਸ਼ਿष੍ਠੇ ਤਾਪਸੇ ਸ਼ੁਚੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ—
ਸ੍ਵਪ੍ਰੇਮਯਾ ਸ ਸਂਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਸ਼ਿष੍ਠਸ੍ਤਾਪਸੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੋ ਤਪਸੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਭੀष੍ਟਂ ਚ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵਾਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਵਰ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਝਿਝਕ ਮੰਗ ਲੈ।
ਤਤੋਪਿ ਸ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਮਿਥ੍ਯਾऽਸ਼ੁਚਿष੍ਮਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਪਨਾ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ।'
ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ਂਕਾਂ ਤ੍ਯਜ ਦ੍ਵਿਜ
ਆਪਣਾ ਵਰ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ; ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮੇ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਰਯਾਮਾਸ ਮਾਮਿਤਿ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਦਾ ਮੇ ਸਾਨੁਗਾ ਇਮੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਚਮੁਚ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵਰ ਪਾ ਲੈਣ।
ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਯੇਦਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਰੋਪਕृਤਿਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ—
ਪੁਨਃ ਪਰੋਪਕਰਣਾਤ੍ਤਤ੍ਤਪੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣੀਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਤਪ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਵਸ਼ਿष੍ਠੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਦृਢ ਪਾਸ਼ੁਪਤਵ੍ਰਤਃ 4.2.77.
ਉਹ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਵਿਚ ਪੱਕਾ—
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਤਪਸਾਕृष੍ਟਃ ਕਲਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤਪ ਦੀ ਖਿੱਚ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਉਥੇ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਜਾਤੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮਹਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਵਸ਼ਿष੍ਠਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸਾਰ੍ਥਸਮਾਯੁਤਮ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ—
ਮਤ੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰਪਾਪੇ ਕृਤੋਦਕਾਃ
ਮੇਰੀ ਸਵੀਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਹਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲਈ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਲਿਂਗੇਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਾਧਕਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਸਾਧਕਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁषਾਰਾਦ੍ਰਿਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੇਦਾਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਤੁਸ਼ਾਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕੇਦਾਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਗੌਰੀਕੁਂਡਂ ਯਥਾ ਤਤ੍ਰ ਹਂਸਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਉਥੇ ਗੌਰੀ ਦਾ ਕੁੰਡ ਹੈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੰਸ ਤੀਰਥ ਹੈ—
ਇਦਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਹਰਪਾਪਂ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਤੀਰਥ ਹਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੇ ਪਾਪ ਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਗਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਕਾਕੋਲੌ ਯੁਧ੍ਯਤੌ ਖਾਨ੍ਨਿਪੇਤਤੁਃ
ਇਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂ ਅਤੇ ਉੱਲੂ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਖਾਂਦੇ-ਖਾਂਦੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਸਨ।
ਗੌਰਿ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਨਾਨਮਤ੍ਰ ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ 4.2.77.
ਗੌਰੀ, ਤੂੰ ਇਥੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਰਵਾ ਗਂਗਾ ਮਹਾਮੋਹਾਂਧਕਾਰਹृਤ੍
ਇਥੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਹਾਉਂਦੀ ਗੰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਮੋਹ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸਾ ਮਾਨਸੇਨਾਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪ੍ਤਂ ਮਹਾਤਪਃ
ਇਥੇ ਮਾਨਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।