ਸਾ ਤੁ ਬਾਲ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਂਤੇ ਕਿਂਚਿਦੁਦ੍ਰਿਨ੍ਨਯੌਵਨਾ 4.2.76.
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਤੇ ਨਵੀਂ ਜਵਾਨੀ ਆਈ,
ਪਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਨੇਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਨਾਗਕੁਮਾਰੀ ਸਾ ਸਖੀਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਨਾਗ ਕੁਮਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ,
ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰਿष੍ਟਗਂਧਿਭਿਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੇਂ ਤੇ ਮਨਪਸੰਦ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਤਿਸ੍ਰੋਪਿ ਗੀਤਂ ਗਾਯਂਤਿ ਲਸਦ੍ਗਾਂਧਾਰਸੁਂਦਰਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀਆਂ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਂਗਾਂਸ਼੍ਚ ਲਯਤਾਲਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਲੈ ਤੇ ਤਾਲ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਵੀਣਾ, ਵਾਂਸਰੀ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਉਂਦੀਆਂ।
ਇਤ੍ਥਮਾਰਾਧਯਂਤੀਸ਼ਂ ਤਿਸ੍ਰੋ ਨਾਗਕੁਮਾਰਿਕਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਨਾਗ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੀਆਂ।
ਏਕਦਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਤृਤੀਯਾਯਾਮੁਪੋषਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੈਲਿਪਿਲੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਪੈਲੀਪਿਲੇ ਘਾਟ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ,
ਸੁਪ੍ਤਾਸੁ ਤਾਸੁ ਬਾਲਾਸੁ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਃ ਸ਼ਸ਼ਿਭੂषਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਸੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤ੍ਰਿਨੇਤਰ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ,
ਤਮਾਲਨੀਲਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਫਣਿਵਿਭੂषਣਃ ।4.2.76.
ਤਮਾਲ ਵਰਗਾ ਨੀਲਾ ਗਲਾ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ,
ਜਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਨਿਲਯ ਜਯ ਵਾਰਾਣਸੀਪ੍ਰਿਯ 4.2.76.
ਜੈ ਹੋ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ! ਜੈ ਹੋ, ਵਾਰਾਨਸੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ!
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇਪਿ ਮੇ ਸੇਵਾ ਭਵਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਚ 4.2.76.
ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਦਧਸ੍ਤਾਚ੍ਚ ਕृਤਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ 4.2.76.
ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਃ ਸੋਥ ਸਮਿਦਾਹਰਣਾਯ ਵੈ 4.2.76.
ਜਵਾਨੀ ਨਾ ਆਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਲੱਕੜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਾਤਿਸ੍ਵਭਾਵਚਾਪਲ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰੀਡਂਤ੍ਯੌ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ 4.2.76.
ਜਾਤੀ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਕਦਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਯਾਤ੍ਰਾ ਸਮਾਗਤਾ 4.2.76.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਕਥਾਮੇਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋਪ੍ਯਹੋ
ਅਫ਼ਸੋਸ! ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵੀ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਲਵੇ—
ਵਦ ਕੇਦਾਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਨੁਕਂਪਯਾ
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ।
ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਮਹਾਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ਤਵ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯਾਪਿ ਯਾਂ ਪਾਪੋਪ੍ਯਪਾਪੋ ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਦਾਰਂ ਯਾਤੁਕਾਮਸ੍ਯ ਪੁਂਸੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਚੇਤਸਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੇਦਾਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ ਤੇ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਵੇ—
ਗृਹਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤੇ ਪੁਂਸਿ ਕੇਦਾਰਮਭਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਕੇਦਾਰ ਜਾਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਲਵੇ—
ਮਧ੍ਯੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਜਨ੍ਮਜਨਿਤਂ ਤ੍ਵਘਮ੍
ਰਾਹ ਵਿਚ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ—
ਸਾਯਂਕੇਦਾਰਕੇਦਾਰਕੇਦਾਰੇਤਿ ਤ੍ਰਿਰੁਚ੍ਚਰਨ੍
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ 'ਕੇਦਾਰ, ਕੇਦਾਰ, ਕੇਦਾਰ' ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ—
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੇਦਾਰਸ਼ਿਖਰਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਮਂਬੁ ਚ
ਕੇਦਾਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਉਥੋਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ—
ਹਰਪਾਪਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੇਦਾਰੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਹਰਾਪਾਪਹਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕੇਦਾਰਂ ਹਰਪਾਪਕृਤੋਦਕਃ 4.2.77.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਰਾ ਵੱਲੋਂ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਪਾਣੀ—
ਹਰਪਾਪਹ੍ਰਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹਰਾਪਾਪਹਰ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ—
ਪੁਰਾ ਰਾਥਂਤਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਯਦਭੂਦਤ੍ਰ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਸੁਣੋ, ਰਾਥੰਤਰੀ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਜੋ ਹੋਇਆ ਸੀ।