ਸਕृਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੈਲਿਪਿਲੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਪੈਲੀਪਿਲਾ ਝੀਲ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸਦਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰੋ,
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੈਲਿਪਿਲੇਂऽਭਸਿ
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੈਲੀਪਿਲਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਪਾਦੋਦਕਾਖ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੂਪਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਉਥੇ ਹੀ 'ਪਾਦੋਦਕ' ਨਾਮ ਦਾ ਕੂਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਸਂਤਿ ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਪਾਸ ਕਈ ਹੋਰ ਲਿੰਗ ਵੀ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਂਤਨਵਂ ਲਿਂਗਂ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨਵ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਮੁਨੇ ਭੀष੍ਮੇਸ਼ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭੀਸ਼ਮੇਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦਗ੍ਰੇ ਚਾਤਿਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.75.
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ਾਦ੍ਵਾਯੁ ਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹਵਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਵਾਲਖਿਲਯੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਾਮੇ ਲਿਂਗਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਲਿੰਗ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਲਮੀਕੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਘਟੋਦ੍ਭਵ
ਹੁਣ, ਘਟੋਦਭਵ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸ ਇਹਾਸੀਦ੍ਯਃ ਪੀਠੇ ਵਿਰਜਸਂਜ੍ਞਿਤੇ
ਇੱਥੇ, ਵੀਰਜਾ ਨਾਮ ਦੇ ਪੀਠ ਤੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਦ੍ਯੋ ਲੋਕੇ ਭ੍ਰਂਸ਼ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਤ੍ਤਰਂਗਿਤਾਗ੍ਰਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਮਰੁੱਤਤਰੰਗਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨ ਸੌਵਰ੍ਣ ਕਲਸ਼ੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤੇ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਰਾਵਤਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵੈਰਂ ਕृਤਾਲਯਮ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਜੋੜਾ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਡ੍ਡੀਯਮਾਨਂ ਪਰਿਤਃ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇਤਿ ਸਤਤਂ ਨਾਮ ਭਕ੍ਤੈਰੁਦਾਹृਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇਤੀ ਨਾਮ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਂਭੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰਾਣ੍ਯਲਮ੍
ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਯ, ਜੋ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਂਗਲਾਰਾਰ੍ਤਿਕਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋਸ੍ਤਯੋਃ 4.2.76.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਦੀਵੇ, ਅਰਪਣ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿਹਾਯਾਪਿ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ੍ਥਿਰਮਾਨਸੌ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਾ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ-ਪਾਣੀ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਪਰਿਤੋ ਮੁਨੇ
ਉਥੇ, ਹੇ ਮুনি, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਦੇਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਚਤੁਃਸ੍ਰੋਤਸ੍ਵਿਨੀ ਜਲਮ੍
ਮੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਚਾਰ ਵਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਯੋਰਿਤ੍ਥਂ ਵਿਚਰਤੋਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸਮੀਪਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਅਥ ਦੇਵਾਲਯਸ੍ਕਂਧੇ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਂਤਰ੍ਗਤੌ ਚ ਤੌ
ਫਿਰ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੰਧ ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਚ੍ਚ ਪਾਰਾਵਤਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਸ਼੍ਯੇਨਃ ਪਰਿਜਿਘृਕ੍ਸ਼ੁਕਃ
ਉਹ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਬਾਜ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਵਿਲੋਕਯਾਮਾਸ ਤਦਾਗਮਵਿਨਿਰ੍ਗਮੌ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕੇਨਾਧ੍ਵਨਾ ਚ ਨਿਰ੍ਯਾਤਃ ਕ੍ਵ ਕਾਲੇ ਕੁਰੁਤਸ਼੍ਚ ਕਿਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਰਾਹੇ ਗਏ, ਕਿਹੜੇ ਵੇਲੇ, ਤੇ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਵੇਖਦਾ।