ਯਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁ ਲਿਂਗਮੇਤਦਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾ ਵਿਚ, ਇਹ ਲਿੰਗਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਮੇ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਮੇਤਦ੍ਭੁਵਸ੍ਤਲਾਤ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਇਹ ਲਿੰਗਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਗੇ ਪੁਰਾ ਗੌਰਿ ਸੁਗੁਪ੍ਤਂ ਤਿष੍ਠਤਾ ਮਯਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਗੌਰੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਲਿੰਗਾ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਯੇ ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਦੇ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਰਾਧਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੈਲਿਪਿਲੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਜ ਤੇ, ਪੈਲੀਪਿਲਾ ਝੀਲ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਪਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਥੇ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਸਾਨ੍ਨਾਨ੍ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍ਦੇਵਿ ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਦੇਹਂ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨੋਦਿਤਾਃ 4.2.75.
ਪ੍ਰਥਵੀਕ ਦੇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਦ੍ਧਮਂਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਦੇਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹੋਰਗਾਃ
ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੈਲਿਪਿਲੇ ਹ੍ਰਦੇ
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਪੈਲੀਪਿਲਾ ਝੀਲ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਸਦਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰੋ,
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਪੈਲਿਪਿਲੇਂऽਭਸਿ
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੈਲੀਪਿਲਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਪਾਦੋਦਕਾਖ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੂਪਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਕਃ
ਉਥੇ ਹੀ 'ਪਾਦੋਦਕ' ਨਾਮ ਦਾ ਕੂਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਸਂਤਿ ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਪਾਸ ਕਈ ਹੋਰ ਲਿੰਗ ਵੀ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਂਤਨਵਂ ਲਿਂਗਂ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤਨਵ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਮੁਨੇ ਭੀष੍ਮੇਸ਼ ਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭੀਸ਼ਮੇਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦਗ੍ਰੇ ਚਾਤਿਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.75.
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਸ਼ਵੱਥਾਮੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ਾਦ੍ਵਾਯੁ ਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਦ੍ਰੋਣੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹਵਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਵਾਲਖਿਲਯੇਸ਼ਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਾਮੇ ਲਿਂਗਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਾਲ੍ਮੀਕੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਲਿੰਗ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਲਮੀਕੇਸ਼ਵਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਘਟੋਦ੍ਭਵ
ਹੁਣ, ਘਟੋਦਭਵ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ।
ਇਤਿਹਾਸ ਇਹਾਸੀਦ੍ਯਃ ਪੀਠੇ ਵਿਰਜਸਂਜ੍ਞਿਤੇ
ਇੱਥੇ, ਵੀਰਜਾ ਨਾਮ ਦੇ ਪੀਠ ਤੇ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਦ੍ਯੋ ਲੋਕੇ ਭ੍ਰਂਸ਼ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਤ੍ਤਰਂਗਿਤਾਗ੍ਰਾਭਿਃ ਪਤਾਕਾਭਿਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਮਰੁੱਤਤਰੰਗਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਦੇਦੀਪ੍ਯਮਾਨ ਸੌਵਰ੍ਣ ਕਲਸ਼ੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤੇ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਰਾਵਤਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵੈਰਂ ਕृਤਾਲਯਮ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਜੋੜਾ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਡ੍ਡੀਯਮਾਨਂ ਪਰਿਤਃ ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇਤਿ ਸਤਤਂ ਨਾਮ ਭਕ੍ਤੈਰੁਦਾਹृਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇਤੀ ਨਾਮ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।