ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਹੀਪਾਲਾ ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕਲਿਯੁਗਂ ਘੋਰਂ ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵ ਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਫਿਰ ਚੌਥਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਾਪਾਧਿਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਸ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਥਲੁਬ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾ ਭੂਪਾ ਲੋਭਮੋਹਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਜੇ ਧਨ ਦੇ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਲ੍ਪਕ੍ਸ਼ੀਰਾਸ੍ਤਥਾ ਗਾਵਃ ਸਤ੍ਯਹੀਨਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੁੱਧ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੋਜਾਤੀ ਸੱਚ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਹੀਨਾਸ੍ਤਥਾ ਪਾਪਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੀ ਸੱਚ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮੇ ਵਰ੍षੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸੁਗਰ੍ਭਿਤਾਃ
ਦਵਾਦਸ਼ਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਏਕਾਕਾਰਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ ਵੈ
ਸਾਰੇ ਵਰਣ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਵ੍ਯਰ੍ਥਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਸ੍ਪृष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ 7.3.10.
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਜਨ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ:
ਸ੍ਥਾਨਂ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਸਦਾ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਅਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥੈਰਾਯਤਨੈਃ ਸਹ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤ੍ਪਾਪਮਰ੍ਬੁਦਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤੁ ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ,
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗਤਾਨਿ ਚ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ,
ਭੂਮਾਵਰ੍ਬੁਦਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਕਲੇਰ੍ਭਯਾਤ੍
ਅਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਏ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਸਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਰ੍ਤਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵਰਤ ਵੀ,
ਤੇषਾਂ ਵਾਸਸ਼੍ਚ ਸਞ੍ਜਾਤਃ ਪਰ੍ਵਤੇऽਰ੍ਬੁਦਸਂਜ੍ਞਿਕੇ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਅਰਬੁਦਾ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਂਤਾ ਨਰਾਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਰਾਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਹਾਮਤੇ 7.3.10.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਸੁਣ, ਉਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਪਤਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਤਚ੍ਚ ਰਕ੍ਤਮਯਂ ਬਭੌ
ਉਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਤ ਡਿੱਗਿਆ, ਜੋ ਲਾਲੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਿਦ੍ਧੋऽਹਮਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤੋ ਨृਤ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਜਦ ਉਸਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਸਿਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਉਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਮਾਪਨ੍ਨਂ ਸਾਗਰਾ ਅਪਿ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹਿਲ ਗਏ ਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਨृਤ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇ ਲੋਕਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ—
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਮਨਿषੂਦਨਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ਅਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੇਣ ਸ਼ਂਭੁਨੋਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਜਾਤਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪਨ੍ਨੋ ਰਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਤਂ ਯਤੋ ਮਮ
ਇੱਕ ਤਾਕਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਲਹੂ ਪਿੱਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਦ੍ਧਰ੍षਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜ ਨृਤ੍ਯਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਾ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਾਂਗੁष੍ਠਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ 7.3.10.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਰਜਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ।
ਤਤੋ ਮਂਕਣਕਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰ ਕਰਾਨ੍ਮਮ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੰਕਣਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਵੇਖੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਹੱਥ।'