ਸਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚਾਦਿਰੂਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਾਵਰਮ੍
ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅੱਖਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਚੇ-ਹੇਠਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਜਨਕਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰ੍ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਂਕਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਹ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਨਿਰੁਪਾਧਿਂ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰਂਜਨਮ੍
ਇਹ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਕੋਈ ਆਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਮਨਂਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਮ੍
ਉਹ ਅਨੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਵਾਗਿਂਦ੍ਰਿਯਂ ਤਦੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚਰਤ੍ਤਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਨਾਮਾਕ੍ਸ਼ਰਰਸਂ ਰਸਯਂਤੀ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ 4.2.74.
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਹ ਰਸ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਰਂਗਮਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਪਰਿਤਃ ਸਦਾ
ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਫਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਰੰਗ-ਮੰਚ ਲਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾ ਯੇ ਵੈ ਪ੍ਰਣਵੇਸ਼ਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਾਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਣਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੇਕਦਾ ਸਾ ਤੁ ਮਾਧਵੀ
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਾਧਵ ਦਾ ਉਹ ਤਿਉਹਾਰ ਆਇਆ।
ਯਾਤ੍ਰਾਮਿਲਿਤਭਕ੍ਤੇषੁ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਗਾਯਂਤੀ ਮਧੁਰਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਂਤੀ ਨਿਜਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਸੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਯਲ੍ਲਿਂਗਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਟਿਲਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਉਹ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ।
ਰਾਧਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਦ੍ਯਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸੁੱਕਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਭਗਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ 4.2.74.
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾਯਤਨਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਾਬ੍ਧੀਨਿ ਸ ਗਿਰੀਣ੍ਯਪਿ ।। 4.2.74.
ਸਾਰੇ ਮੰਦਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਥੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਿਂਦਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਿਂਦਂਤਿ ਯੇऽਧਿਯਃ 4.2.74.
ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ।
ਓਂਕਾਰਸਦृਸ਼ਂ ਲਿਂਗਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਜ੍ਜਗਤੀਤਲੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਓਂਕਾਰ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ।
ਇਮਮਧ੍ਯਾਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨਰਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਲਵੇ।
ਨ ਤृਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਵਿਸ਼ਾਖਾਥ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਰੈਵਿष੍ਟਪੀਂ ਕਥਾਮ੍
ਮੈਂ ਅਜੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾ।
ਕਥਂ ਚ ਕਥਿਤਾ ਦੇਵ੍ਯੈ ਦੇਵਦੇਵੇਨ षਣ੍ਮੁਖ
ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਛੇ ਮੁਖ ਵਾਲੇ?
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਆਕਰ੍ਣਯ ਮੁਨੇ ਵਚ੍ਮਿ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਰਿਣੀਮ੍
ਸਕੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਰਜਾਖ੍ਯਂ ਹਿ ਤਤ੍ਪੀਠਂ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਿਰਜਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਂਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਰੋਤਸ੍ਵਿਨ੍ਯੋ ਘਟੋਦ੍ਭਵ
ਉਥੇ, ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਰੋਤੋਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਲਿਂਗਸ੍ਨਪਨਹੇਤਵੇ
ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਣੀਆਂ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰੋਪਿ ਹਿ ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਤਾਃ ਸਰਿਤਃ ਕੁਂਭਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ, ਦਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ, ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਲਿਂਗਾਨਿ ਪਰਿਤਸ੍ਤਾਭਿਃ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾਸ੍ਥਾਪਿ ਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਤ੍
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਸਰਸਵਤੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ।