ਵਾਰਾਣਸੀ ਯਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮੋੜ ਨਾਲ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਮਣਿਕਰ੍ਣੀਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਣਿਕਰਨੀਸ਼ਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜਾ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੇਤਦੁਤ੍ਤਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਉੱਚਾ ਖੇਤਰ, ਅਵਿਮੁਕਤ, ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਰਾਜਸੂਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਈ ਯੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤ ਸਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਗੋਲਕੇ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਰਗਾ ਖੇਤਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ਾਸਿਪਾਣਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫਾਹੀ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਵਾਰਮਟ੍ਟਹਾਸਸ਼੍ਚ ਗਣਕੋਟਿਪਰੀਵृਤਃ 4.2.74.
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਅੱਟਹਾਸਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਭੂਤਧਾਤ੍ਰੀਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤਧਾਤਰੀਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਗ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਗਣਃ
ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਗਣ ਘੰਟਾਕਰਨਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾष੍ਠਾਂ ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੋ ਦृਮਿਚਂਡੋ ਮਰੁਦ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਰੱਖਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੀ ਡਰਿਮਚੰਡਾ।
ਕਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋਰਣ ਭਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੌਲੇਯਃ ਕਾਲਕਂਪਨਃ
ਕਾਲਾਕਸ਼ਾ, ਰਣ ਜੀ, ਭਲਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਕੌਲੇਯਾ ਤੇ ਕਾਲਕੰਪਨ ਵੀ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਨਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਦਮਾਲਿਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਵੀਰਭਦਰ ਤੇ ਨਭਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਭੀਮਃ ਕੁਂਡੋਦਰਮਹੋਦਰੌ
ਵਿਸ਼ਾਲਆੱਖ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਕੁੰਡੋਦਰ ਤੇ ਮਹੋਦਰ।
ਨਂਦਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਲਃ ਖਰਪਾਦਕਰਂਟਕਃ
ਨੰਦੀਸੇਨ ਤੇ ਪੰਚਾਲਾ, ਖਰਪਾਦ ਤੇ ਕਰੰਟਕ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਲਿਂਗਮੋਂਕਾਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਂਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਓਂਕਾਰ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਃ ਪਿਗਲੋਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਕਪਿਲ ਤੇ ਸਾਵਰਣੀ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਪਿਗਲ ਤੇ ਉਂਸ਼ੁਮਾਨ।
ਏਕਦਾ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਾਪਿਪੂਜਨਮ੍ 4.2.74.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੁਨੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਉਥੇ ਵਾਪਰੀ।
ਏਕਾ ਭੇਕੀ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰ ਚਰਂਤੀ ਲਿਂਗ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮੈਡਕ, ਹੇ ਮੁਨੇ, ਲਿੰਗ ਦੇ ਕੋਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਖਾਧੇ ਸਨ।
ਵਰਂ ਵਿषਮਪਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਵਂ ਨੈਵ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜ਼ਹਿਰ ਖਾਣਾ ਵੀ ਚੰਗਾ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਿਪੁष੍ਟਾਂਗਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾ ਨ ਸਾਧੁਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪਲੇ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੇ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਕਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਂਡੂਕੀਂ ਤਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਕੋਈ ਕਾਂ, ਉਸ ਮੈਡਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇਧਰ-ਉਧਰੋਂ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਵਰ੍षਾਭ੍ਵੀ ਤੇਨ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕਾਕੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮੈਡਕ ਕਾਂ ਵਲੋਂ ਫੜੀ ਗਈ ਤੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕਰਣਤੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ
ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੁਭਾਵਯਵਸਂਸ੍ਥਾਨਾ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਮਿਲ ਗਈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੀਤਰਹਸ੍ਯਜ੍ਞਾ ਨਿਤਰਾਂ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਾ 4.2.74.
ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਸੀ।
ਤਾਨਾ ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ ਤਾਲਾ ਏਕੋਤ੍ਤਰਂਸ਼ਤਮ੍
ਉਨਤਾਲੀ ਸੁਰ ਹਨ ਤੇ ਇਕਸੌ ਇੱਕ ਲਯ ਹਨ।
षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਗਰਾਗਿਣ੍ਯ ਇਤਿ ਰਾਗਿ ਮੁਦਾਵਹਾਃ
ਛੱਬੀਸ ਰਾਗ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਰਾਗ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਂਤ ਏਵ ਤਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁ ਰਾਗਾਸ੍ਤਾਵਂਤ ਏਵ ਹਿ
ਜਿੰਨੇ ਲਯ ਹਨ, ਉੱਨੇ ਹੀ ਰਾਗ ਹਨ; ਰਾਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਲਯਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।