ਤ੍ਰਯੀਮਯਸ੍ਤੁਰੀਯੋਯਸ੍ਤੁਰ੍ਯਾਤੀਤੋਖਿਲਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਚੌਥੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਂਤ ਯਤੋ ਵੇਦਾਃ ਸਾਂਗਾਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯੋਨਯਃ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ ਉਪਜੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਵृषਭੋ ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾਬਦ੍ਧੋ ਰੋਰਵੀਤਿ ਮਹੋਮਯਃ
ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਛਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਯਸ੍ਯਾਸਨ੍ਹਸ੍ਤਾਸਃ ਸਪ੍ਤ ਏਵ ਚ
ਜਿਸਦੇ ਚਾਰ ਸਿੰਗ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪੈਰ ਹਨ।
ਯਦਂਤਰ੍ਲੀਨਮਖਿਲਂ ਭੂਤਂ ਭਾਵਿ ਭਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਸਾਰਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਹੋਇਆ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੀਨਂ ਮृਗ੍ਯੇਤ ਯਤ੍ਰੈਤਦਾਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਂਬਭਾਜਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਲੱਭਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤੱਕ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ।
ਪਂਚਾਰ੍ਥਾ ਯਤ੍ਰ ਭਾਸਂਤੇ ਪਂਚਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਹਿ ਯਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੰਜ ਤੱਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਤੋ ਵੇਧਾ ਲਿਂਗਰੂਪਿਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ 4.2.73.
ਜਦੋਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.73.
ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਬ੍ਦਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ 4.2.73.
ਹੇ ਸ਼ਬਦ-ਬ੍ਰਹਮ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਭੁਕ੍ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਕ 4.2.73.
ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਗਤਿਃ ਪਰਾ 4.2.73.
ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈਂ।
ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਪਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਨਾਯ ਨਿਧਿਰ੍ਭਵ 4.2.73.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਤਪ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਹ ਸਾਗਰੈਃ 4.2.73.
ਅੱਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਪਲੱਬਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਵਲਂ ਭੂਮਿਭਾਰਾਯ ਜਨ੍ਮਿਨੋ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਵੈ 4.2.73.
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੀਵ ਸਿਰਫ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਲਈ ਹੀ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਤਵੇਨੈਵ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਵਿਹਿਤੇਨ ਹਿ ।।4.2.73.
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਵਮਿਮਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰੋਜ਼ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜਪੇ—
ਪਦ੍ਮਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਯਾ ਵृਤ੍ਤਾ ਦਮਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ, ਪਦਮ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਦਮਨ ਨਾਮ ਦੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਪਰੀ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਦਮਨੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਦਮਨ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਦਮਨ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸਂਸਾਰਦੁਃਖਬਹੁਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚਾਪਿ ਚਂਚਲਮ੍
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਥਿਰ ਹੈ।
ਕਾਂਚਿਦ੍ਦਿਸ਼ਂ ਸਮਾਲਂਬ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵੇਦਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਫੜ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਬਾਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਨਦਿ ਸ ਬਭ੍ਰਾਮ ਤਪੋਯੁਤਃ
ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹਰ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਧ੍ਯੁਵਾਸ ਸ ਤਾਵਂਤਿ ਸਂਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ, ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਮਨੋਰਥੋਪਦੇष੍ਟਾ ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਕ੍ਵਾਪਿ ਨੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਸਦੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ।
ਰੇਵਾਤਟੇ ਨਿਰੈਕ੍ਸ਼ਿष੍ਟ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਾਮਰਕਂਟਕਮ੍
ਰੇਵਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਸਨੇ ਅਮਰਕੰਟਕ ਤੀਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਆਸੀਚ੍ਚੇਤਃ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਵਾਪ ਹ
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਦਿਲ ਦੀ ਥਿਰਤਾ ਪਾ ਲਈ।
ਵਿਭੂਤਿਭੂषਿਤਤਨੂਨ੍ਕृਤਲਿਂਗਸਮਰ੍ਚਨਾਨ੍ 4.2.74.
ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥੋਪਵਿष੍ਟਾਨ੍ਸ੍ਵਪੁਰੋਰਗ੍ਰਤੋऽਚਲਮਾਨਸਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਡੋਲ ਸਨ।
ਪ੍ਰਬਦ੍ਧਹਸ੍ਤਯੁਗਲਃ ਪ੍ਰਣਮਤਰਕਂਧਰਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵਾਰ੍ਧਕੇਨ ਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤਸ੍ਤਪਸਾ ਕृਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਮਰ ਦੀ ਵਧਾਪੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਪ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ।