ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤਨਿਹਤਾਃ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਸਾਸ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਮਹਾਮਹਿषਰੂਪੇਣ ਤੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਂਡਪਃ
ਵੱਡੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਪ੍ਯਕਾਂਡੇਨ ਤਦ੍ਭਯੇਨ ਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਘਾਤਵਿਭ੍ਰਾਂਤਃ ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਠ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਦੁਰ੍ਗੋ ਨਿਤਰਾਂ ਦੁਰ੍ਗੋ ਵਿਬਭੌ ਸਮਰਾਜਿਰੇ
ਉਹ ਕਿਲਾ ਬੜਾ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਣਕੋਵਿਦਾਮ੍
ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗ ਦੀ ਮਾਹਰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਨਭੋਂਗਣਾਦ੍ਦੂਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍ 4.2.72.
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿਤਾ।
ਅਥਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਣਮਧ੍ਯਗਾ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਤਂ ਵਿਧੂਯ ਸ਼ਰਤ੍ਰਾਤਂ ਨਿਜੇषੁ ਨਿਕਰੈਰਲਮ੍
ਉਹ ਤੀਰ ਨੂੰ ਝਟਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਹृਦਿ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ ਚ ਤੇਨ ਮਹੇषੁਣਾ
ਮਹਾਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਮਹਾਰੁਧਿਰਧਾਰਾਭਿਃ ਸ੍ਰਵਂਤੀਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਜਗਂਤਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੁੰਬੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਦ੍ਰੁਮਕੁਠਾਰਕੇ
ਹੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ!
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵ੍ਯਾਪਿਨਿ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਿ
ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ!
ਹਂਸਯਾਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸृष੍ਟਿਵਿਧਾਯਿਨਿ
ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮੈਂਦ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕੌਬੇਰੀ ਵਾਯਵੀ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮਂਬੁਪਾ 4.2.72.
ਤੁਸੀਂ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੋ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਕੌਮੁਦੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੌਰੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਗੌਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੁਸੀਂ ਗੌਰੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਾਯਤਰੀ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਰਸਵਤੀ ਹੋ।
ਚੇਤਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਰੂਪਿਣੀ
ਤੁਸੀਂ ਚਿੱਤ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੋ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿ ਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਕਰਣਾਨੁਗ੍ਰਹਾ ਤ੍ਵਮੁ
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਬਦ ਆਦਿ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਸਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵਿ ਪਰਾਪਰਾ
ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਪਰਮ ਤੇ ਅਪਰਮ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਿ ਤ੍ਵਮਰੂਪਾਸਿ ਸਰ੍ਵਗੇ
ਹੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਵੀ ਹੈਂ, ਹਰੇਕ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ।
ਵषਡ੍ਵੌषਟ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਸਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ ਤੇ ਵਉਸ਼ਟ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਓਂ ਅੱਖਰ ਦੀ ਅਸਲ ਰੂਹ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਮਿਕਾ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲੋਦਯੇ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਂ ਯਦਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਾਹਰ ਤੇ ਸੁਖਮ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਮਹਾਸੁਰੇਂਦ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਨਿਸਰ੍ਗਵਿਬੁਧਾਰ੍ਪਿਤਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਮ੍ 4.2.72.
ਮਾਂ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਗਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਫੌਜ ਸਵਭਾਵਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਲੋਕੇ ਤ ਏਵ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਜਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸੁਕਲਤ੍ਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਵਂਤਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਲੋਕ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਭਰਵਾਂ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸੱਚੇ ਮਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਚੇਤਸਿ ਜਨੇਨ ਵਿਪਤ੍ਤਿਲੇਸ਼ਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਃ ਕ੍ਵ ਵਾਨੁਭਵਤੀ ਨਤਿਕृਤ੍ਸੁ ਪੁਂਸੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਲਕੜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੇਕ ਨਾ ਹੋਣ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਯਦਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਸ ਹਿ ਦੁਰ੍ਗਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦृष੍ਟਿਪਾਤਮਧਿਗਮ੍ਯ ਸੁਧਾਨਿਧਾਨਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਗਮ ਅਸੁਰ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਪੈਣ ਨਾਲ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਪਾ ਗਿਆ।