ਕਾਮਾਖ੍ਯਾ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਧृਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਤਾਪਨੀ ।। ਜਯਾ ਜਯਂਤੀ ਵਿਜਯਾ ਜਲੇਸ਼ੀ ਚਾਪਰਾਜਿਤਾ
ਕਾਮਾਖਿਆ, ਕਮਲਾਂਖੀ; ਧ੍ਰਿਤੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਤਾਪਨੀ; ਜਯਾ, ਜਯੰਤੀ, ਵਿਜਯਾ, ਜਲੇਸ਼ੀ, ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤਾ।
ਸ਼ਂਖਿਨੀ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਚ ਮਹਿषਘ੍ਨੀ ਰਣਪ੍ਰਿਯਾ
ਸ਼ੰਖਿਨੀ, ਗਜਵਕਤਰਾ, ਮਹਿਸ਼ਘਨੀ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾ ਚ ਤ੍ਰਿਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਚ ਤ੍ਰਿਪਦਾ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਾ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਗਲਾਂ ਦੀ ਜੜ।
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਵਧਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਹਾਨਿਦ੍ਰਾ ਸ਼ਰਾਸ਼ਨਾ
ਸਿੱਧੀ, ਬੁੱਧੀ, ਸਵਧਾ, ਸਵਾਹਾ, ਮਹਾਨੀਂਦਰਾ, ਸ਼ਰਾਸ਼ਨਾ।
ਮਯੂਰਵਦਨਾ ਕਾਕੀ ਸ਼ੁਕੀ ਭਾਸੀ ਗਰੁਤ੍ਮਤੀ
ਮਯੂਰਵਦਨਾ, ਕਾਕੀ, ਸ਼ੁਕੀ, ਭਾਸੀ, ਗਰੁਤਮਤੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ਰਾ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਾ ਤਂਤੁਃ ਪ੍ਰਣਵੇਸ਼ੀ ਸ੍ਵਰਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਅਕਸ਼ਰਾ, ਤ੍ਰਯਕਸ਼ਰਾ, ਤੰਤੁ, ਪ੍ਰਣਵੇਸ਼ੀ, ਸਵਰਾਤਮਿਕਾ।
ਜਪਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪਰਾਮृਤਾ 4.2.72.
ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਤਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ।
ਸ੍ਤਂਭਨੀ ਮੋਹਨੀਮਾਯਾ ਬਹੁਮਾਯਾ ਬਲੋਤ੍ਕਟਾ
ਉਹ ਜੋ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੁੰਨ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਭਟਕਾਵਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਰਚਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰੀ ਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀ ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਉਹ ਜੋ ਸੁਖ-ਸਾਂਤਿ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਚਿੰਨਮਸਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਵਾਰ੍ਤਾਲੀ ਜਂਭਲੀ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਅਸ਼੍ਵਾਰੂਢਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਵਾਰਤਾਲੀ, ਜੰਭਲੀ, ਕਲਿਨਾ, ਅਸ਼ਵਾਰੂੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ।
ਬਲਾਨਿ ਬਲਿਨਾਂ ਤਾਭਿਰ੍ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਇਹ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਸ ਦੁਰ੍ਗੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਪਯੋਦਾਂਤਰਤੋ ਬਲੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰਗਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸ਼ੋषਣਾਸ੍ਤ੍ਰ ਪ੍ਰਯੋਗਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ।
ਯੋषਿਨ੍ਮਨੋਰਥਵਤੀ षਂਢਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥਾऽਫਲਾ
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੋਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਦੈਤੇਯਰਾਜੇਨ ਬਾਹੁਸਂਕਰ੍षਕੋਪਤਃ
ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ।
ਅਦ੍ਰੇਃ ਸ਼ृਂਗਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਮਾਪਤਤ੍ਪਰਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ
ਉਹ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੌੜੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਆਂਦੋਲ੍ਯ ਮੌਲਿਮਸਕृਤ੍ਕੁਂਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ 4.2.72.
ਮੁਕੁਤ, ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਝੂਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ੈਲਾਕਾਰਂ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਤੀ ਗਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋਤ੍ਯਂਤਂ ਸ ਚੀਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਕृਤ੍ਤਕਰਃਕਰੀ
ਫਿਰ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਹੱਥ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਚਲਾਂ ਸਚਲਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਰਘਾਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤਨਿਹਤਾਃ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਸਾਸ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਮਹਾਮਹਿषਰੂਪੇਣ ਤੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਂਡਪਃ
ਵੱਡੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਪ੍ਯਕਾਂਡੇਨ ਤਦ੍ਭਯੇਨ ਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਘਾਤਵਿਭ੍ਰਾਂਤਃ ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਠ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਦੁਰ੍ਗੋ ਨਿਤਰਾਂ ਦੁਰ੍ਗੋ ਵਿਬਭੌ ਸਮਰਾਜਿਰੇ
ਉਹ ਕਿਲਾ ਬੜਾ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਣਕੋਵਿਦਾਮ੍
ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗ ਦੀ ਮਾਹਰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਨਭੋਂਗਣਾਦ੍ਦੂਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍ 4.2.72.
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿਤਾ।
ਅਥਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਣਮਧ੍ਯਗਾ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਤਂ ਵਿਧੂਯ ਸ਼ਰਤ੍ਰਾਤਂ ਨਿਜੇषੁ ਨਿਕਰੈਰਲਮ੍
ਉਹ ਤੀਰ ਨੂੰ ਝਟਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਹृਦਿ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ ਚ ਤੇਨ ਮਹੇषੁਣਾ
ਮਹਾਂ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।