ਯਾਂਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਨਯਾਵਨ੍ਮੇ ਪਂਚੇषੁ ਸ਼ਰਪੀਡਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਸ੍ਯ ਦਨੁਜੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ—
ਅਵਧੇਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਕਿਮੇਤਤ੍ਕਰ੍ਮਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸੋਚੋ—ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ?
ਅਸ੍ਯਾ ਆਨਯਨੇ ਕੋਯਂ ਮਹਾਯਤ੍ਨਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਜਤਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸਹੇਤ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕृਤੋਦ੍ਯਮਾਨ੍ 4.2.71.
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾਂਤਃਪੁਰਂ ਸਮਾਨੀਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਨੁਮਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਦਾਗ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮਹਰ੍ਜਨਸ੍ਤਪਃਸਤ੍ਯਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਦਧਿਕਾਰਿਣਃ
ਮਹਰ, ਜਨਸ, ਤਪਸ ਤੇ ਸਤਯ ਲੋਕ—all ਤੁਹਾਡੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਵੈਕੁਂਠਨਾਯਕੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਾਪਰਿਪਾਲਕਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੇਵ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕੈਲਾਸਾਧਿਪਤਿਃ ਸ ਵੈ
ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਕਰਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਧਾਂਗੇਨਾਸ੍ਮਦ੍ਭਯਤੋ ਯੋषਿਦੇਕਾ ਨਿਗੂਹਿਤਾ
ਸਾਡੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਏਕੋऽਜਰਦ੍ਗਵਃ ਸੋਪਿ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਿਜੀਵਤਿ
ਉਹ ਇੱਕ ਅਜਰ ਗਾਂ ਵੀ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਕਰਕੇ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਭੂਤਿਧਵਲਾ ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਯੇਕ ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਫਿੱਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਕੇਸ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਗਣਾਨਾਂ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਮੋ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਯਂ ਵਿਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਗਣਾਂ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਰੀਬ ਹਨ?
ਨਾਗਾ ਵਰਾਕਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਾਯਂਸਾਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਲੇ ਸੱਪ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਬੇਚਾਰੇ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਃ ਕਾਮਗਵੀ ਚਿਂਤਾਮਣਿਗਣਾ ਬਹੁ 4.2.71.
ਕਲਪ ਵਰਖ, ਕਾਮਧੇਨੂ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ—
ਵਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯਜਨਤਾਂ ਯਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸੇਵੇਤ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਹਵਾ ਪੱਖਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ਼੍ਛਤ੍ਰਧਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅੱਗ ਤੁਹਾਡੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਖੁਦ ਛਤਰੀ ਫੜੇਗਾ।
ਕਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਮਰ੍ਤ੍ਯੋਰਗੇषੁ ਚ
ਮਰਦ, ਅਮਰ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੇਗਾ?
ਪਸ਼੍ਯ ਨਃ ਪੌਰੁषਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਨਯਾਮੋ ਬਲਾਦਿਮਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੋ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਲ ਲੈ ਆਈਏ।
ਸਂਵਰ੍ਤਕਾਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਲਾਵਿਤੁਂ ਜਗਤੀਮਿਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਮਾਪਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦੇਵੇਗਾ।
ਰੋਮਾਂਚਿਤਾ ਯਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਤ੍ਕਾਤਰਾ ਅਪ੍ਯਕਾਤਰਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਡਰ ਰਹੇ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾ ਅਂਬੁਧਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੇਤੁਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਲਿਕਾਃ
ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ; ਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਤਤੋ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਤਾਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਰੇਤੇषਾਂ ਬਲਿਨਾਂ ਦਿਤਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਯਾਨ੍ਯੁਤ੍ਸृष੍ਟਾਨਿ ਸਂਗਰੇ 4.2.71.
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ।
ਸ ਚ ਬਾਣਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਜ ਬਾਣੈਰ੍ਮਹਾਜਵੈਃ 4.2.71.
ਉਹ ਬਾਣ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਵਞ੍ਜਗਜ੍ਜਨਨ੍ਯਾਤਾਃ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਨਿਜ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਹृਦਯਾਨਂਦ ਸ੍ਕਂਦ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਨਂਦਨ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਸਕੰਦਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਗਿਆਨਾਂ ਦੀ ਆਨੰਦ।
ਆਖ੍ਯਾਮ੍ਯਾਖ੍ਯਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੁਨੇ ਕੁਂਭਸਂਭਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਾ ਤਾਰਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀ
ਤਾਰਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ; ਕਸ਼ਮਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ।